ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າໃຜເປັນຜູ້ຄິດຄົ້ນ ບັ໊ນກ່ວນ (banh cuon) ບູຮານ ຫຼື ໃນເວລາໃດ, ແຕ່ເກືອບທຸກຄົນຕ່າງກໍເຫັນດີວ່າຄົນຫວຽດນາມໄດ້ຮັບປະທານ ບັ໊ນກ່ວນ ມາເປັນເວລານານກວ່າ 2000 ປີແລ້ວ. ໃນຮອບ 300 ປີກ່ອນຄຣິດສະກາດ, ບັນພະບຸລຸດຂອງຄົນຫວຽດນາມໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຍ້າຍຖິ່ນຖານມາຢູ່ເຂດ ທັນຕຣີ (Thanh Tri), ເຊິ່ງປະຈຸບັນແມ່ນນະຄອນຫຼວງຮາໂນ້ຍ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມປູກເຂົ້າ, ນຶ່ງແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວ ແລະ ມ້ວນພວກມັນເປັນອາຫານແຊບໆຕາມລະດູການ. ແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວມ້ວນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ວິວັດທະນາການມາເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດຈົນກາຍມາເປັນ ບັ໊ນກ່ວນ ທີ່ພວກເຮົາຮູ້ຈັກກັນໃນປະຈຸບັນ.
ຢູ່ພາກກາງຂອງຫວຽດນາມ, ດານັງ ໄດ້ດັດປັບ ບັ໊ນກ່ວນ ແບບດັ້ງເດີມໃຫ້ກາຍເປັນອາຫານແຊບປະຈຳຖິ່ນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ (banh trang cuon thit heo), ຫຼື ແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວມ້ວນຊີ້ນໝູ. ເມນູອາຫານເລີດລົດນີ້ເຄີຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກພຽງແຕ່ໃນໝູ່ປະຊາຊົນແຂວງ ກວາງນາມ ແລະ ດານັງ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມນິຍົມຂອງມັນໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວປະເທດ ແລະ ດັງໄປທົ່ວໂລກໃນປະຈຸບັນ.
ໃນປະຈຸບັນນີ້, ບັນດານັກຊິມ ແລະ ນັກທ່ອງທ່ຽວສາຍກິນທີ່ຜ່ານມາທາງ ດານັງ ມັກຈະພະຍາຍາມຊອກຫາຮ້ານ “ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ” ເປັນພິເສດ. ເມນູນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນອາຫານຈານເດັດປະຈຳຖິ່ນຂອງດານັງທີ່ບໍ່ຄວນພາດ, ເຊິ່ງຈັດຢູ່ນຳໜ້າລາຍຊື່ຄູ່ກັນກັບ ໝີ່ກວາງ (Mi Quang).
ບົດທີ 01 —
ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ (Banh trang cuon thit heo) ແມ່ນຫຍັງ?
ຊື່ຂອງເມນູນີ້ໄດ້ບອກທັງສ່ວນປະສົມ ແລະ ວິທີການເຮັດຢູ່ແລ້ວ. ບັ໊ນຈ້າງ (Banh trang) ແມ່ນແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວ, ທິດແຮວ (thit heo) ແມ່ນຊີ້ນໝູສາມຊັ້ນ, ແລະ ກ່ວນ (cuon) ແມ່ນການມ້ວນທຸກຢ່າງເຂົ້າກັນ.
ຊີ້ນໝູໃນ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຄັດເລືອກໃຫ້ມີຄວາມສົມດຸນລະຫວ່າງຊີ້ນ ແລະ ມັນ. ມັນຖືກໝັກເຄື່ອງປຸງບາງໆ ແລ້ວຕົ້ມຈົນເປື່ອຍນຸ່ມ, ຝານເປັນແຜ່ນບາງໆ, ຈັດໃສ່ຈານ ແລະ ເສີບຄູ່ກັບຜັກ. ຕ່າງຈາກຊີ້ນໝູ, ຜັກໃນ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ ແມ່ນຮັບປະທານແບບສົດໆ. ຜັກສົດຫຼາກຫຼາຍຊະນິດສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະປະສົມປະສານລະຫວ່າງ ໃບສະຫຼັດ, ແຕງກວາຝານ, ໃບໂຮ່ລະພາ, ຫົວປົວ, ໃບຫອມລາບ, ແລະ ຫອມປ້ອມ. ສຸດທ້າຍ, ຈານເສັ້ນກ໋ວຍຕ໋ຽວແປ້ງເຂົ້າເຈົ້າຈະຖືກເສີບຄຽງຄູ່ກັບຊີ້ນໝູ ແລະ ຜັກ. ສິ່ງສຸດທ້າຍທີ່ຕື່ມເຂົ້າໃນເມນູນີ້ແມ່ນນ້ຳແຈ່ວ, ເຊິ່ງເປັນດັ່ງຂຸມຊັບປະຈຳຖິ່ນ.
ບົດທີ 02 —
ນ້ຳແຈ່ວ ມ້ຳເນັມ (Mam Nem)
ອາຫານເລີດລົດຂອງ ກວາງນາມ, ມ້ຳເນັມ (mam nem) ແມ່ນນ້ຳປາໝັກທີ່ໃຊ້ເປັນນ້ຳແຈ່ວ ເມື່ອນ້ຳປາທົ່ວໄປ (nuoc mam) ບໍ່ສາມາດໃຫ້ລົດຊາດທີ່ເໝາະສົມໄດ້. ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ ໜຶ່ງຈານແມ່ນໜຶ່ງໃນໂອກາດເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຮັດຈາກປາກະຕັກໝັກ, ນ້ຳຕານ, ໝາກເພັດ, ຫົວກະທຽມ, ຫົວສິງໄຄ, ນ້ຳຕານ, ແລະ ໝາກນັດບົດ, ມ້ຳເນັມ ແມ່ນເຄື່ອງຄຽງທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ສຳລັບ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ. ໃນຂະນະທີ່ນ້ຳປາທົ່ວໄປຖືກຕອງເປັນນ້ຳສີເຂັ້ມ ແລະ ເຄັມ, ມ້ຳເນັມ ໃຊ້ປາກະຕັກໝັກທັງໂຕ ແລະ ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືແຈ່ວຂຸ້ນຫຼາຍກວ່ານ້ຳ. ຖ້າທ່ານເພິ່ງເຄີຍລອງອາຫານຫວຽດນາມເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລົດຊາດເຄັມ, ຫອມກິ່ນໝັກ, ແລະ ກິ່ນຄາວປາຂອງ ມ້ຳເນັມ ຈະເປັນການຜະຈົນໄພທາງລົດຊາດ - ລົດຊາດທີ່ບໍ່ມີຫຍັງຄືໃນໂລກນີ້!
ບົດທີ 03 —
ວິທີຮັບປະທານ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ
ທຳອິດ, ປູແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວອອກໃຫ້ແປ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ຈານເພື່ອຄວາມງ່າຍດາຍ, ແຕ່ຖ້າຝຶກຝົນ ແລະ ມີຄວາມອົດທົນໜ້ອຍໜຶ່ງ, ມັນຈະງ່າຍກວ່າໃນການວາງແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວໄວ້ໃນຝາມືຂອງທ່ານເພື່ອໃຫ້ເປັນຮູບຊົງຄ້າຍຄືຖ້ວຍ ຫຼື ຕາໂກ້. ກ່ອນທີ່ຈະຕື່ມຊີ້ນ ຫຼື ຜັກໃສ່, ໃຫ້ລອກເສັ້ນກ໋ວຍຕ໋ຽວແປ້ງເຂົ້າເຈົ້າແຜ່ນບາງໆ (ຄ້າຍຄືເສັ້ນເຝີທີ່ຍັງບໍ່ທັນຕັດ) ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວ. ທັງສອງຊັ້ນຄວນຈະຕິດກັນ. ຈາກນັ້ນວາງ ຊີ້ນໝູ (thit heo) ແລະ ຜັກກັບກັບແກ້ມ (rau an song) ຫຼາກຫຼາຍຊະນິດໄວ້ເທິງແຜ່ນເຂົ້າຈ່ຽວ ແລະ ເສັ້ນກ໋ວຍຕ໋ຽວ ແລ້ວມ້ວນມັນເຂົ້າກັນ! ຈ້ຳປາຍມ້ວນດ້ານໜຶ່ງລົງໃນ ມ້ຳເນັມ (mắm nêm) ແລະ ເພີດເພີນໄປກັບລົດຊາດ ແລະ ສຳຜັດອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ປະສົມປະສານກັນຢ່າງສົມດຸນ.
ບົດທີ 04 —
ບ່ອນຮັບປະທານ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ ໃນ ດານັງ
ລອງຊິມ ບັ໊ນຈ້າງກ່ວນທິດແຮວ ຢູ່ຮ້ານອາຫານປະຈຳຖິ່ນເຫຼົ່ານີ້. ເມື່ອທ່ານຕິດໃຈແລ້ວ, ທ່ານສາມາດໄລ່ຊິມຕາມລາຍຊື່ທຸກຮ້ານເພື່ອປຽບທຽບລົດຊາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້.
ຮ້ານ ບ່າມົວ (Quan Ba Mua) ແລະ ຮ້ານ ດ້າຍລົກ (Quan Dai Loc) ແມ່ນສອງຮ້ານອາຫານທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດທີ່ເສີບເມນູພິເສດນີ້ໃນ ດານັງ. ຮ້ານ ບ່າມົວ ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດ ຫາຍເຈົາ (Hai Chau), ເຊິ່ງເປັນໃຈກາງຂອງເມືອງດານັງ, ໃນຂະນະທີ່ ຮ້ານ ດ້າຍລົກ ຕັ້ງຢູ່ຫ່າງອອກໄປພຽງບໍ່ກີ່ນາທີໃນເຂດ ທັນເຄ (Thanh Khe). ຮ້ານ ດັກຊານເຈີນ (Dac San Tran) ແມ່ນອີກໜຶ່ງທາງເລືອກທີ່ສະດວກສະບາຍ ໂດຍມີ 4 ສາຂາກະຈາຍຢູ່ທົ່ວ ຫາຍເຈົາ ແລະ ທັນເຄ.
