ການເດີນທາງສູ່ມໍລະດົກທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ຮີດຄອງປະເພນີຊົນເຜົ່າ

ຊົນເຜົ່າເຢ้าໃນແຂວງລານຊົນ (ພາບ: ເລຫງອກຮຸຍ)

ຄວາມຄິດສ້າງສັນດ້ານສະຖາປັດຕະຍະກຳ

ຢູ່ເຂດຊາຍແດນທີ່ຂรຸຂລະ, ເຮືອນຝາປຼັກແບບດັ້ງເດີມ ຫຼື ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນທ້ອງຖິ່ນວ່າ ເຮືອນຝາປຼັກ, ຕັ້ງໂມງຢູ່ຢ່າງໂດດເດັ່ນໃນຖານະເປັນສິ່ງຢັ້ງຢືນເຖິງວິສະວະກຳພື້ນບຳລຸງ. ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີການໃຊ້ປູນ ຫຼື ໂຄງເຫຼັກເລີຍ, ໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານີ້ມີຝາຮວມທີ່ໜາເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນຜ່ານຂະບວນການອັດດິນດ້ວຍມືຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ຝາ ດິນໜາໆເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍໃຫ້ພາຍໃນເຮືອນມີຄວາມອົບອຸ່ນຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນໃນລະດູໜາວເທິງພູພຽງທີ່ໜາວຈັດ ແລະ ເຢັນສະບາຍຕະຫຼອດລະດູຮ້ອນທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ. ໃນ​ອະດີດ, ເຮືອນເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍປ່ອງຢ້ຽມຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ຂື່ໄມ້ທີ່ແຂງແຮງ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ມີຄວາມປອດໄພທີ່ສຳຄັນສຳລັບຄອບຄົວທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຂດຊາຍແດນຫ່າງໄກສອກຫຼີກ. ປົກຸ່ມດ້ວຍກະເບື້ອງດິນເຜົາ ຢິນ-ຢາງ ອາຍຸເກົ່າແກ່ທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍຕະໄຄ່ນ, ເຮືອນເຫຼົ່ານີ້ກົມກືນເຂົ້າກັບພູຫີນປูนອ້ອມຂ້າງຢ່າງຮາບລື່ນ.

ເຮືອນຝາປຼັກແບບດັ້ງເດີມຂອງຊົນເຜົ່າຕ່າງໆຢູ່ພາກຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອຂອງຫວຽດນາມ (ພາບ: ຈິໂມແອງ)

ສິລະປະການຖັກທໍ: ຜ້າສີຄຳ, ຜ້າປັກ ແລະ ເອກະລັກ

ເອກະລັກທາງສາຍຕາຂອງເຂດພາກຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອແມ່ນຖືກກຳນົດດ້ວຍຊຸດເຄື່ອງແຕ່ງກາຍແບບດັ້ງເດີມທີ່ປານີດ. ໄກເກີນກວ່າທີ່ຈະເປັນພຽງເຄື່ອງນຸ່ງປະດັບປະດາ, ເຄື່ອງທໍເຫຼົ່ານີ້ແຝງໄປດ້ວຍຄວາມໝາຍທາງຈິດວິນຍານອັນເລິກເຊິ່ງ ແລະ ສະທ້ອນເຖິງເອກະລັກສະເພາະຂອງແຕ່ລະຊຸມຊົນ. ຊົນເຜົ່າເຜົ່າ ມົ້ງ ມີຊື່ສຽງໃນດ້ານການຍ້ອມຜ້າດ້ວຍຂີ້ເຜີ້ງບາຕິກ ແລະ ການປັກແສ່ວທີ່ໜາແໜ້ນ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດລວດລາຍເລຂາຄະນິດທີ່ໂດດເດັ່ນ, ກຣາບສິ້ນຈີບທີ່ມີສີສັນສົດໃສ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບເງິນໜັກໆ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຊົນເຜົ່າຕາຍ ແລະ ນຸ່ງ ມັກຄວາມງາມແບບມິນລິມໍຫຼາຍກວ່າ, ໂດຍໃຊ້ສີຍ້ອມຄຳທຳມະຊາດເທິງຝ້າຍປັ່ນມື ເພື່ອສ້າງເປັນເສື້ອຄຸມສີ້ນ້ຳເງິນເຂັ້ມທີ່ທັງໃຊ້ງານໄດ້ດີ ແລະ ສວຍງາມ. ຊົນເຜົ່າເຜົ່າເຢົ້າແດງ ນຳເອົາສີສັນທີ່ສົດໃສມາສູ່ທິວທັດຜ່ານງານປັກເຂັມອັນປານີດເທິງຜ້າສີເຂົ້າມືດ, ເຊິ່ງໂດດເດັ່ນດ້ວຍພູ່ສີແດງສົດ, ผ้าພັນຄໍທີ່ສັບຊ້ອນ ແລະ ຫຼຽນເງິນທີ່ຫຍິບຕິດໃສ່ເສື້ອຜ້າເພື່ອຄວາມໂຊກດີ.

ຊົນເຜົ່າຕ່າງໆໃນພາກຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອຂອງຫວຽດນາມເປັນເຈົ້າຂອງເຕັກນິກການຍ້ອມຜ້າຄຳອັນລືຊື່ (ພາບ: ເຈິ່ນຈຸງແທ່ງ)

ການສຳຜັດກັບພາກຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອໃນທີ່ສຸດໝາຍເຖິງການມີສ່ວນຮ່ວມກັບຮີດຄອງປະເພນີທ້ອງຖິ່ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຊີວິດຢູ່ບ່ອນນີ້ໝູນວຽນໄປ γອບຫໍບູຊາບັນພະບຸລຸດຂອງຊຸມຊົນ, ງານບຸນຕາມລະດູການເກັບກ່ຽວ, ແລະ ຕະຫຼາດນັດປະຈຳອາທິດທີ່ຄຶກຄື້ນ ເຊັ່ນ: ຕະຫຼາດດົ່ງວັນ ຫຼື ແມ່ວວັກ, ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ການຄ້າ, ຂ່າວສານ ແລະ ຮີດຄອງປະເພນີມາບັນຈົບກັນ. ເວລາໄປຢ້ຽມຢາມເຮືອນແບບດັ້ງເດີມ, ແຂກຄວນຫຼີກລ່ຽງການຢຽບທໍລະບຽບປະຕູ ເນື່ອງຈາກມີຄວາມເຊື່ອອັນສັກສິດວ່າເປັນບ່ອນປົກປ້ອງຜີເຮືອນຜີຊານ. ດ້ວຍການຂໍອະນຸຍາດກ่อนຖ່າຍຮູບ ແລະ ຊື້ເຄື່ອງຫັດຖະກຳແທ້ໂດຍົງຈາກຊ່າງຝີມືທ້ອງຖິ່ນ, ນັກທ່ອງທ່ຽວສາມາດຮັບປະກັນວ່າການເດີນທາງຂອງພວກເຂົາສະໜັບສະໜຸນໂດຍົງຕໍ່ການອະນຸລັກຮັກສາຊຸມຊົນອັນໂດດເດັ່ນເຫຼົ່ານີ້.