ບົດທີ 01 —
Maia Do ເປັນຜູ້ທີ່ມັກຮັກສິລະປະ, ເກີດ ແລະ ໃຫຍ່ຂຶ້ນຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ. ຫຼັງຈາກໄປຮຽນຢູ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ສະຫະລາຊະອານາຈັກ, ລາວໄດ້ກັບຄືນມາ ຫວຽດນາມ. ເມື່ອກັບມາຮອດເຮືອນ, ລາວໄດ້ກ້າວເຂົ້າสู่ແວດວົງສິລະປະທີ່ກຳລັງຂະຫຍາຍຕົວຂອງເມືອງຫຼວງໂດຍບັງເອີນ, ແລະ ໄດ້ນຳພາ Sophie's Art Tour ໃນ ຮ່າໂນ້ຍ ເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ຢູ່ທີ່ນີ້, ລາວໄດ້ມາແບ່ງປັນມຸມມອງກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ຄຳແນະນຳ ສຳລັບຜູ້ມັກຮັກສິລະປະ, ແລະ ສະຖານທີ່ອັນເປັນທີ່ໂຜດປານຂອງລາວໃນເມືອງນີ້.
ການເຕີບໂຕຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ ເປັນແນວໃດ?
ໃນທ້າຍຊຸມປີ 90 ມັນບໍ່ໄດ້ຄືກັບມື້ນີ້ເລີຍ. ແມ່ເຖົ້າຂອງຂ້ອຍຂີ່ລົດຊິກໂລ ໄປຮັບຂ້ອຍຢູ່ໂຮງຮຽນລ້ຽງເດັກ ແລະ ໂຮງຮຽນປະຖົມ—ດັ່ງນັ້ນໃນມື້ນີ້ເຈົ້າຈະເຫັນພວກມັນຢູ່ກັບນັກທ່ອງທ່ຽວໃນເຂດເມືອງເກົ່າ ເທົ່ານັ້ນ! ເມື່ອພໍ່ຂອງຂ້ອຍຊື້ລົດຈັກຄັນທຳອິດ, ມັນເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະເຫັນພວກມັນເປັນລ້ານໆຄັນຢູ່ຕາມທ້ອງຖະໜົນ.
ຢູ່ຕາມທ້ອງຖະໜົນແມ່ນເປັນພາບທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນเชิง. ເຈົ້າຈະຍ່າງຕາມທະເລສາບຕາເວັນຕົກ ແລະ ບໍ່ມີວິລາມາກ່ອນ, ບໍ່ມີເຮືອນງາມໆ. ມັນເປັນພຽງທະເລສາບຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ມີໜອງນ້ຳ ແລະ ທົ່ງນາອ້ອມຮອບ. ຂ້ອຍເບິ່ງຄືນຮູບຖ່າຍຄອບຄົວ ແລະ ຄິດວ່າ, 'ດ່ຽວກ່ອນ, ນີ້ແມ່ນຢູ່ໃສ?' ມັນບໍ່ຄືກັບມື້ນີ້ເລີຍ.
ເຈົ້າຄິດແນວໃດກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງທີ່ຮ່າໂນ້ຍໄດ້ປະເຊີນມາ?
ມັນຂ້ອນຂ້າງແປກ, ເພາະວ່າພວກເຮົາກຳລັງອາໄສຢູ່ໃນການປ່ຽນແປງ, ບາງຄັ້ງພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ສຶກເຖິງຈັງຫວະຂອງມັນ. ເມື່ອເຕັກໂນໂລຊີເຂົ້າມາ, ຜູ້ຄົນກໍຮຽນຮູ້ສິ່ງຕ່າງໆໄດ້ໄວຫຼາຍ. ແຕ່ກໍມີບາງຄົນທີ່ປະຕິເສດທີ່ຈະປ່ຽນແປງ, ແລະ ພວກເຂົາຮັກສາຕົວເອງໄວ້ໃນໂລກສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ. ເຈົ້າມີສິ່ງຕ່າງໆທີ່ດຳເນີນໄປຢ່າງໄວວາຢູ່ພາຍນອກ, ແລະ ກໍມີຜູ້ຄົນທີ່ຕ້ອງການຮັກສາສິ່ງຕ່າງໆໄວ້ໃນແບບເກົ່າ.
ເຈົ້າພາໝູ່ ແລະ ຄອບຄົວໄປໃສ ເມື່ອພວກເຂົາມາຢາມເຈົ້າ?
ສະຖານທີ່ທັງໝົດທີ່ຂ້ອຍພາຄົນໄປແມ່ນຮ້ານອາຫານ. ຕົວຢ່າງ, ມື້ກ່ອນຂ້ອຍພາໝູ່ໄປ Hòe Nhai ເຊິ່ງມີຮ້ານ bít tết. Bít tết ແມ່ນສະເຕັກເນື້ອ ຝຣັ່ງ ແບບຫຣູຫຣາໃນເວີຊັນຫວຽດນາມ. Bánh cuốn, ເຊິ່ງຢູ່ Hòe Nhai ເຊັ່ນກັນ, ແມ່ນອາຫານອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ດີຫຼາຍທີ່ຄວນລອງ. ຈາກນັ້ນ, ແນ່ນອນວ່າແມ່ນ bún chả, ຢູ່ຖະໜົນ Hàng Mành ຫຼື ຢູ່ຂ້າງຕະລາດ Đồng Xuân.
ຂ້ອຍຍັງພາຜູ້ຄົນໄປຮ້ານອາຫານ Chim Sáo, ເຊິ່ງເປັນຮ້ານອາຫານໃນທີມແບບດັ້ງเดิม. ຜູ້ຄົນນຸ່ງເຄື່ອງແບບຊາວນາສໄມເກົ່າ ແລະ ຮ້ານອາຫານແມ່ນຕັ້ງຢູ່ໃນວິລາຝຣັ່ງ. ອາຫານແມ່ນສຸດຍອດຫຼາຍ—ມັນເປັນອາຫານປະເພດທີ່ພວກເຮົາເຮັດຢູ່ເຮືອນ.
ຖ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ມັກຮັກສິລະປະທີ່ມາ ຮ່າໂນ້ຍ, ເຈົ້າຄວນຮູ້ອັນໃດແດ່?
ແວດວົງສິລະປະໃນ ຮ່າໂນ້ຍ ໃນເວລານີ້ໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນກຸ່ມຕ່າງໆ. ຂຶ້ນຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການເບິ່ງ, ເຈົ້າສາມາດຕິດຕໍ່ກັບກຸ່ມນັ້ນໄດ້. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການເບິ່ງສິລະປະຮ່ວມສະໄໝ, ງານສິລະປະຈັດວາງ ແລະ ວິດີໂອ, ມັນມີສະຖານທີ່ຕ່າງໆ ເຊັ່ນ Art Vietnam ແລະ Manzi. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການຊື້ຜົນງານ, Apricot Gallery ແລະ Green Palm Gallery ແມ່ນຫໍສິລະປະໃຫຍ່ໃນເມືອງ, ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງນັກສິລະປິນຢ່າງຫຼາກຫຼາຍ.
ຜູ້ຄົນສາມາດຮຽນຮູ້ຕື່ມອີກກ່ຽວກັບສິລະປະຫວຽດນາມໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍຢູ່ໃສ?
ພິພິທະພັນວິຈິດສິນ ແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ດີໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ເພາະມັນສະແດງໃຫ້ເຈົ້າເຫັນປະວັດສາດທັງໝົດ: ງານຫັດຖະກຳແບບດັ້ງเดิมເກົ່າແກ່ ຈົນຮອດຍຸກອານານິຄົມ, ເມື່ອຝຣັ່ງໄດ້ນຳເອົາວິຈິດສິນເຂົ້າມາຫວຽດນາມ, ແລະ ເມື່ອມັນປ່ຽນເປັນສິລະປະໂຄສະນາຊວນເຊື່ອໃນຊ່ວງສົງຄາມ. ວິທີທີ່ພິພິທະພັນຖືກຈັດສະແດງແມ່ນຕາມລຳດັບເວລາ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າສາມາດເຫັນປະວັດສາດທັງໝົດຂອງສິລະປະຫວຽດນາມ, ພ້ອມທັງການປ່ຽນແປງໃນຮູບແບບ ແລະ ເນື້ອຫາ.
ຄາເຟ່ອັນເປັນທີ່ໂຜດປານຂອງເຈົ້າໃນ ຮ່າໂນ້ຍ ມີຮ້ານໃດແດ່?
ຂ້ອຍມັກພາຜູ້ຄົນໄປສະຖານທີ່ຄລາສສິກ, ເຊັ່ນ Đinh Café. Đinh ແມ່ນຕັ້ງຢູ່ຊັ້ນສອງຂອງເຮືອນຝຣັ່ງເກົ່າທີ່ແນມເບິ່ງເຫັນທະເລສາບ Hoan Kiem. ມັນເປັນສະຖານທີ່ທີ່ດີຫຼາຍໃນການເບິ່ງຮູບແບບຫວຽດນາມເກົ່າ, ມັນມີຄວາມເປັນຄັວນ ແລະ ລຶກລັບໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມກໍສຸດຍອດຫຼາຍ.
ຂ້ອຍຍັງມັກຄາເຟ່ທີ່ຊ່ອນຢູ່, ເຊັ່ນ Pho Co Café ຢູ່ຖະໜົນ Hàng Gai ເລກທີ 11. Nola Café ກໍເຈັດຫຼາຍເຊັ່ນກັນ. ມີຫໍສິລະປະຢູ່ດ້ານເທິງ—ຈາກດ້ານເທິງເຈົ້າສາມາດແນມລົງໄປເຫັນເຮືອນທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນຖະໜົນໄດ້.
ເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າ ມີຄວາມຕຶງເຄຽດລະຫວ່າງ ຮ່າໂນ້ຍ ເກົ່າ ແລະ ໃໝ່ ບໍ?
ອາດຈະມີຄວາມຕຶງຄຽດລະຫວ່າງສິ່ງເກົ່າ ແລະ ສິ່ງໃໝ່, ຫຼື ມັນອາດຈະເປັນຄວາມສໍາພັນທີ່ງົດງາມ. ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າຜູ້ຄົນກໍາລັງອຽງໄປທາງຄວາມຜູກພັນທີ່ງົດງາມຫຼາຍກວ່າຄວາມຕຶງຄຽດ. ຂ້ອຍຄິດວ່າໃນທາງໜຶ່ງ, ເນື່ອງຈາກຫວຽດນາມກໍາລັງປ່ຽນແປງຢ່າງວ່ອງໄວ, ທ່ານບໍ່ສາມາດນໍາເອົາສິ່ງເກົ່າກັບຄືນມາໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເຮັດໃຫ້ສິ່ງເກົ່າກາຍເປັນສິ່ງໃໝ່? ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດພວກເຮົາອີກຄັ້ງ—ພຽງແຕ່ປັບປຸງ ຫຼື ຍົກລະດັບຂຶ້ນ—ແລ້ວມັນກໍຈະກາຍເປັນສິ່ງໃໝ່ ແລະ ມີເອກະລັກ.
