เกาะที่ซ่อนไพ่ในมือไว้มิดชิด
แรกเห็น เกาะวาฬ (Whale Island) ดูราวกับคำเชิญชวนให้คุณไม่ต้องทำอะไรเลย และมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ แต่การคิดแค่เพียงนั้นอาจทำให้คุณพลาดแกแท้จริงไป ภายใต้ภาพลักษณ์เกาะพักผ่อนบนไปรษณียบัตรอันแสนเกียจคร้านนี้ แท้จริงแล้วเกาะแห่งนี้คือสนามเด็กเล่นทางธรรมชาติอันดิบเถื่อนและท้าทาย
ที่นี่ คุณไม่ได้เสพธรรมชาติ แต่คุณกำลังเดินทางฝ่าฟันมันต่างหาก
คุณปีนป่าย คุณเดินป่า คุณว่ายน้ำ คุณดำน้ำ
และนั่นคือเสน่ห์อันดุเดือดที่ซ่อนอยู่
เกาะวาฬมีพื้นที่ประมาณ 40,000 เฮกตาร์ โดยมีพื้นที่เพียงประมาณ 2 เฮกตาร์เท่านั้นที่ใช้สำหรับสร้างที่พัก
พุ่มไม้พรรณไม้ในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด
ถอดรองเท้าแตะของคุณไว้ที่บังกะโลเสียเถอะ
เส้นทางเดินป่ารอบเกาะฮòn Ông (Hòn Ông) ไม่ใช่ทางเดินไม้ที่ได้รับการตกแต่งอย่างประณีตบรรจง
แต่มันคือเส้นทางเดินป่าของจริงที่คดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้หนาทึบ ตัดผ่านโขดหินขรุขระ และลาดลงสู่เวิ้งอ่าวที่ถูกลืม ก่อนจะพุ่งตรงขึ้นเนินเขาถัดไป
ในบางจุด ความลาดชันอันน่าหวาดเสียวเตือนให้คุณรู้ว่าเกาะแห่งนี้ไม่เคยถูกมนุษย์ทำให้เชื่องเลยสักครั้ง
หยาดเหงื่อที่เสียไปนั้นคุ้มค่าอย่างยิ่ง จากสันเขา สายตาของคุณจะกวาดมองเห็นเนินทรายของคาบสมุทรดัชมอน (Đầm Môn) หมู่บ้านชาวประมงลอยน้ำ ผืนน้ำอันสงบนิ่งของอ่าววันฟอง (Vân Phong Bay) และเนินเขาบนเกาะที่ตัดกับเส้นขอบฟ้า เส้นทางที่ทำสัญลักษณ์สีเหลืองตัดลงไปยังอ่าวแมงโก้ (Mango Bay) ซึ่งเป็นอ่าวเงียบสงบที่ธรรมชาติยังคงเป็นใหญ่ แม้ว่าจะมีเศษซากขยะบางส่วนที่ซัดส่ายเข้ามาจากหมู่บ้านชาวประมงลอยน้ำคอยย้ำเตือนว่ามหาสมุทรนั้นไร้พรมแดน
ป่าไม้ดั้งเดิมโอบล้อมเกาะแห่งนี้ไว้ ในขณะที่พืชและสัตว์ต่าง ๆ ได้รับการปกป้องดูแลเป็นอย่างดี
เส้นทางนี้ยังถือเป็นบทเรียนชั้นยอดในการสังเกตการณ์ นกกระเต็นบินโฉบผ่านอากาศก่อนจะพุ่งดิ่งลงน้ำราวกับมีดพับ นกอีწุ่งปีกสีทองเดินหากินในพื้นที่ชุ่มน้ำด้วยนิ้วเท้าที่ยาวเหลือเชื่อ นกปรอดหัวโขนส่งเสียงร้องก้องมาจากเรือนยอดไม้ ขณะที่เบื้องบนหน้าผา นกอินทรีทะเลท้องขาวบางครั้งก็บินร่อนไปมา สมกับเป็นเจ้าแห่งชายฝั่งอย่างแท้จริง
ทุกทัศนียภาพเต็มไปด้วยความเขียวชอุ่มและผืนน้ำใสราวกระจก
แต่การพบเจอที่ทุกคนต่างรอคอยด้วยใจจดจ่อคือ เก้ง (muntjac) เจ้ากวางตัวน้อยผู้ขี้อายตัวนี้มักจะปรากฏกายให้เห็นแวบหนึ่งตรงทางโค้ง ก่อนจะหายลับไปในพุ่มไม้หนาทึบอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เพียงเสี้ยววินาที... และความรู้สึกฉับพลันของการได้รับการยอมรับ ชั่วพริบตาเดียว เข้าสู่โลกอันป่าเถื่อนและบริสุทธิ์ของฮòn Ông
การปะทะกับสายลม: วินด์เซิร์ฟ & เรือคาตามารัน
เมื่อถูกกำบังโดยเกาะฮòn Ông ผืนอ่าวแห่งนี้จึงมีความอ่อนโยน แต่เมื่ออ้อมพ้นแหลมของเกาะไป สถานการณ์จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กระแสลมพัดโหมกระหน่ำ คลื่นลูกใหญ่ตื่นตัว และผืนน้ำก็ก้าวเข้าสู่มิติใหม่อย่างสิ้นเชิง บนเรือวินด์เซิร์ฟหรือเรือคาตามารัน คุณจะไม่ใช่แค่การล่องไปเรื่อย ๆ อีกต่อไป แต่เป็นการเดินเรืออย่างจริงจัง
โขดหินแหลมคมบีบอัดและเร่งความเร็วของลม กระแสน้ำบังคับให้คุณต้องต่อAสู้เพื่อให้ได้เส้นทางที่ถูกต้อง และเกาะแก่งต่าง ๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วอ่าวกลายเป็นหลักหมายที่คุณต้องพิชิต ที่นี่ไม่มีเส้นทางที่ขีดด้วยทุ่นลอยหรือเลนจำแนกสี คุณต้องปรับแต่งใบเรือ อ่านระลอกคลื่นบนผิวน้ำ และทำข้อตกลงกับธรรมชาติรอบตัว
សេរីភាពនេះហើយ គឺជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យកោះ Whale Island មានភាពលโดេដប្លែកពីគេ។ អ្នកអាចស្វែងយល់ពីឈូងសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយតាមរបៀបរបស់អ្នកផ្ទាល់ ដែលជំរុញដោយកម្លាំងខ្យល់ បច្ចេកទេសបន្តិចបន្តួច... និងកម្លាំងបាយសុទ្ធសាធ។
វាមិនមែនជារឿងនៃការប្រកួតប្រដំប្រសងគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាអារម្មណ៍ដ៏កម្រ និងសុទ្ធសាធនៃការធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ដែនដីដែលនៅតែរក្សាភាពព្រៃផ្សៃធម្មជាតិរបស់វា។
ទស្សនីយភាពពិតប្រាកដគឺស្ថិតនៅខាងក្រោម
ប្រសិនបើអ្នកចាកចេញពីកោះ Whale Island ដោយមិនបានដាក់ក្បាលរបស់អ្នកចូលទៅក្នុងទឹកទេ អ្នកទើបតែបានឃើញរឿងរ៉ាំងត្រឹមតែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ។
បេះដូងពិតរបស់វាគឺលោហុឺតនៅខាងក្រោមផ្ទៃទឹក។
មិនថាអ្នកជ្រើសរើសពាក់ម៉ាស់ និងបំពង់ដកដង្ហើម ឬរៀបចំឧបករណ៍មុជទឹកបំពង់ខ្យល់ជាមួយក្រុមការងារ Rainbow Divers នោះទេ អ្នកកំពុងតែមុជចុះទៅក្នុងតំបន់ថ្មប៉ប្រះទឹកដែលត្រូវបានការពារ និងស្តារឡើងវិញជិតសែសិបឆ្នាំមកហើយ។ នៅទីនេះ ផ្កាថ្មមិនមែនជារបស់តាំងលម្អដំណាក់កាលសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរនោះទេ។ ពួកវាគឺជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដែលមានជីវិតរស់រានមានជីវិត ដែលទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូលនៃឈូងសមុទ្រពឹងផ្អែកលើ។
ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីក្រោមទឹកដ៏ចម្រុះត្រូវបានការពារយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ដើម្បីរក្សាភាពស្រស់ស្អាតធម្មជាតិ និងជីវិតសមុទ្ររបស់វា
អ្នកមិនចាំបាច់ចុះទៅក្រោមម្ភៃម៉ែត្រដើម្បីយល់ពីអត្ថន័យនោះទេ។ ត្រឹមតែពីរបីម៉ែត្រដំបូង ហ្វូងត្រី fusiliers ភ្លឺចែងចាំងលើក្បាលថ្មប៉ប្រះទឹក ត្រីខាំថ្ម (parrotfish) កិនថ្មប៉ប្រះទឹកយ៉ាងឧស្សាហ៍ព្យាយាម ចំណែកឯត្រីមេអំបៅ ត្រីសឺសិន (surgeonfish) និងត្រីដេមសែល (damselfish) បង្ហាញក្បាច់របាំដ៏ស្រស់ស្អាតជានិច្ចកាល ខណៈដែលអាណានិគមផ្កាថ្មក្មេងៗកំពុងរីកលូតលាស់ជាបណ្តើរៗ។
ពេលដែលអ្នកដោះម៉ាស់ចេញហើយអំបិលចាប់ផ្តើមស្ងួតនៅលើមុខរបស់អ្នក អ្នកនឹងមិនមើលកោះនេះក្នុងទស្សនៈដដែលទៀតទេ។ អ្នកដឹងថាភាពស្រស់ស្អាតនៃបាតសមុទ្រនេះមិនមែនជារឿងចៃដន្យទេ។ វាគឺជាលទ្ធផលផ្ទាល់នៃការសម្រេចចិត្តដែលបានធ្វើឡើងជិតសែសិបឆ្នាំមុន ត្រឡប់ទៅពេលដែលការការពារថ្មប៉ប្រះទឹកទទួលបានប្រាក់ចំណេញតិចតួចជាងការកេងប្រវ័ញ្ចវាទៅទៀត។
ការមុជទឹកនៅទីនេះមិនមែនជាការទាក់ទាញក្នុងស្រុកធម្មតារបស់កោះនោះទេ។
វាគឺជាការតបស្នងនៃសង្គ្រាមស្ងៀមស្ងាត់មួយដែលបានប្រយុទ្ធដើម្បីឱ្យពិភពលោកក្រោមទឹកនេះអាចមានវត្តមានរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
អ្នកមិនត្រឹមតែបានប្រើប្រាស់ទិដ្ឋភាពខាងក្រោយនោះទេ។
អ្នកបានឆ្លងកាត់ដែនជម្រកសត្វព្រៃ/ដែនអភិរក្សមួយដែលមានវត្តមានដោយសារតែមនុស្សបដិសេធមិនព្រមឱ្យវាស្លាប់បាត់បង់។