នីញប៊ិញមានសម្រស់ស្អាតប្លែកអស្ចារ្យដែលធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ហាក់ដូចជានៅក្នុងសុបិន។ ប៉ុន្តែហួសពីទេសភាពដ៏ទាក់ទាញ ទីនេះមានអ្វីមួយកាន់តែទាក់ទាញចិត្តថែមទៀត នោះគឺចង្វាក់ជីវិតដែលមិនប្រញាប់ប្រញាល់ ជាកន្លែងដែលក្របីស៊ីស្មៅក្បែរស្រះឈូក ហើយទូកឈើទូចៗអណ្តែតយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ឆ្លងកាត់រូងភ្នំទឹកក្រោមភ្នំកំបោរដ៏ខ្ពស់សន្ធឹង។
ទេសភាពដែលគូរដោយពណ៌មាស
រដូវកាលដ៏ទាក់ទាញបំផុតគឺនៅចន្លោះចុងខែឧសភា និងដើមខែមិថុនា នៅពេលដែលស្រែថ្នាក់ៗជុំវិញតំបន់តាមកុក (Tam Coc) ទុំប្រែជាពណ៌លឿងទុំ និងពណ៌ទឹកឃ្មុំដ៏ភ្លឺចែងចាំង។ មើលពីលើមក ទន្លេង៉ូដុង (Ngo Dong) បត់បែនឆ្លងកាត់វាលស្រែដូចខ្សែរបូរសូត្រ ដោយនាំយកទូកចែវចរចរចន្លោះជ្រលងភ្នំ និងរូងភ្នំ ក្នុងទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យចង់ទស្សនាដូចក្នុងខ្សែភាពយន្តដែលពិបាកនឹងជឿថាជាការពិត។ ចំណុចមើលទេសភាពដ៏ល្អបំផុតគឺចេញពីកំពូលភ្នំរូងភ្នំមួរ (Mua Cave)។ បន្ទាប់ពីឡើងកាំជណ្តើរថ្មរាប់រយកាំដែលចម្លាក់ជាប់នឹងភ្នំ អ្នកទេសចរនឹងទទួលបានទស្សនីយភាពទូទៅដ៏អស្ចារ្យលើទន្លេពណ៌មរកត និងជ្រលងភ្នំពណ៌មាសដែលលាតសន្ធឹងយ៉ាងល្វឹងល្វើយឆ្ពោះទៅជើងមេឃ។ នៅពេលថ្ងៃរះ ឬថ្ងៃរៀបលិច ទេសភាពទាំងមូលបញ្ចេញពន្លឺយ៉ាងទន់ភ្លន់ដូចក្នុងសុបិន ដែលកម្ររកបាននៅកន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។
អណ្តែតតាមផ្ទៃទឹកបុរាណ
ការទស្សនានីញប៊ិញមិនមែនជាការប្រញាប់ប្រញាល់រវាងតំបន់ទេសចរណ៍ផ្សេងៗនោះទេ ប៉ុន្តែជាការបណ្តោយអារម្មណ៍ទៅតាមចង្វាក់រលកនៃទន្លេ។ នៅក្នុងរមណីយដ្ឋានទេសភាពត្រាងអាន (Trang An Scenic Landscape Complex) ដែលជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់ UNESCO អ្នកចែវទូកក្នុងស្រុកនឹងនាំភ្ញៀវទេសចរឆ្លងកាត់ប្រព័ន្ធរូងភ្នំ ផ្លូវទឹកអមដោយព្រៃឈើ និងជ្រលងភ្នំលាក់ខ្លួនដែលកាលពីអតីតកាលធ្លាប់ជាកន្លែងជ្រកកោននៃព្រះរាជាណាចក្របុរាណ។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅទីនេះគឺអស្ចារ្យណាស់។ មានតែសំឡេងចែវទូកប៉ះទឹកថ្នមៗប៉ុណ្ណោះដែលរំខានដល់ភាពស្ងប់ស្ងាត់ នៅពេលទូកអណ្តែតក្រោមស្ពានភ្នំកំបោរដែលកកើតឡើងរាប់លានឆ្នាំមកហើយ។ វត្តអារាមនានាលេចរូបរាងឡើងដោយមិនបានរំពឹងទុកពីក្នុងអ័ព្ទ ខណៈដែលវល្លិទម្លាក់ខ្លួនពីផ្ទាំងថ្មចូលទៅក្នុងទឹកពណ៌មរកតខាងក្រោម។
សម្រាប់អ្នកទេសចរជាច្រើន ការជ្រមុជខ្លួនយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងធម្មជាតិនេះបានក្លាយជាប្រណីតភាពដ៏ពិតប្រាកដនៃខេត្តនីញប៊ិញ។
កន្លែងដែលប្រវត្តិសាស្ត្រ និងជំនឿសាសនាជួបគ្នា
យូរលង់ណាស់មកហើយ មុនពេលទីក្រុងហាណូយក្លាយជាជានគរបញ្ជានៃប្រទេសវៀតណាម ខេត្តនីញប៊ិញធ្លាប់ជាទីក្រុងរាជធានីនៃរជ្ជកាលអធិរាជបុរាណរបស់ជាតិ។ រាជធានីបុរាណហ្វាលូ (Hoa Lu) នៅតែរក្សាបាននូវស្នាមរដានៃអតីតកាលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នោះ ដោយមានកំពែងធម្មជាតិដ៏ស្កឹមស្កៃធ្វើអំពីថ្មព័ទ្ធជុំវិញ។
នៅជិតនោះ វត្តបាយឌិញ (Bai Dinh Pagoda) លេចធ្លោឡើងជាសមុច្ច័យព្រះពុទ្ធសាសនាដ៏ធំបំផុតមួយក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលមានលានប្រធានដ៏ធំល្វឹងល្វើយ រូបបដិមាធ្វើពីសំរឹទ្ធ និងសាលាឆទានពោរពេញដោយផ្សែងធូប បង្កើតបានជាបរិយាកាសដ៏អស្ចារ្យ និងស្ងប់ស្ងាត់។ រួមគ្នាយ៉ាងដូច្នេះ ទីតាំងទាំងនេះបង្ហាញពីគោលដៅទេសចរណ៍មួយដែលធម្មជាតិ ជំនឿសាសនា និងប្រវត្តិសាស្ត្ររស់នៅជាមួយគ្នាយ៉ាងមានសុខដុមរមនា។
ឋានសួគ៌ទេសចរណ៍បែបស្ងប់ស្ងាត់នៃប្រទេសវៀតណាម
អ្វីដែលធ្វើឱ្យខេត្តនីញប៊ិញមិនអាចបំភ្លេចបានមិនមែនត្រឹមតែជាទេសភាពនោះទេ ប៉ុន្តែជាបរិយាកាស និងអារម្មណ៍នៅទីនេះ។ ពេលព្រឹកព្រលឹមមកដល់អមដោយអ័ព្ទត្រជាក់។ ពេលល្ងាចរលាយចូលទៅក្នុងពន្លឺពណ៌មាសដ៏ទន់ភ្លន់នៅលើវាលស្រែ។ អ្នកជិះកង់ដើរកម្សាន្តតាមផ្លូវតូចៗក្នុងភូមិដែលមានដើមឈូក និងដើមជ្រៃបុរាណអមសងខាង។ កសិករប្រមូលផលស្រែដោយដៃដូចដែលពួកគេធ្លាប់ធ្វើរាប់ជំនាន់មកហើយ។
មិនដូចគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏កោះក្ដៅនិងអ៊ូអរផ្សេងទៀតក្នុងប្រទេសវៀតណាម នីញប៊ិញអញ្ជើញភ្ញៀវទេសចរឱ្យបន្ថយល្បឿនជីវិត ភ្លក្សរសជាតិមុខម្ហូបសាច់ពពែក្នុងស្រុក និងបាយក្តាំងស្រស់ៗ ទស្សនាថ្ងៃរៀបលិចចេញពីផ្ទះស្នាក់ក្បែរមាត់ទន្លេ និងស្វែងរកសារជាថ្មីនូវក្តីរីករាយដ៏កម្រនៃភាពស្ងប់ស្ងាត់។
នៅក្នុងយុគសម័យនៃគោលដៅទេសចរណ៍ដែលអ៊ូអរខ្លាំង និងកម្មវិធីទេសចរណ៍ប្រញាប់ប្រញាល់ នីញប៊ិញនៅតែរក្សាបាននូវភាពដើមដ៏អស្ចារ្យ៖ ជាកន្លែងដែលភាពអស្ចារ្យនៃធម្មជាតិរបស់ប្រទេសវៀតណាមនៅតែមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធ មិនទាន់មានការប៉ះពាល់ និងមានជីវិតជីវ៉ាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។
សម្រាប់អ្នកដែលស្វែងរករដូវកាលពណ៌មាសដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់ប្រទេសនេះ ប្រហែលជាគ្មានកន្លែងណាដែលស្រស់ស្អាតជាងនេះទៀតទេ។
