ຮ່າໂນ້ຍ ໄດ້ຕ້ອນຮັບພວກເຮົາດ້ວຍເສັ້ນທາງອັນເກົ່າແກ່ແຕ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ອາຫານຮ້ານຂ້າງທາງທີ່ມີເອກະລັກ. ບຸ້ນຈາ (Bún chả), ເຝີ, ຍໍ້ທອດ… ແລະ ເບຍຮ່າໂນ້ຍ ໄດ້ສົມຄຳລືແທ້ໆ. ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ຊິມອາຫານພື້ນເມືອງທີ່ແຊບ ແລະ ມີລົດຊາດເຂັ້ມຂຸ້ນຄືແນວນີ້ມາກ່ອນ.
ໃນຕອນເຊົ້າໆ, ເສັ້ນທາງຕ່າງໆ ຍັງຄົງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໝອກບາງໆ. ໜອງຮ່ວານກຽມ (Hoan Kiem Lake) ປະກົດຕົວຢ່າງລຶກລັບ, ຄືກັບຜົນງານຊິ້ນເອກຂອງທຳມະຊາດ. ການໄປຢ້ຽມຢາມວັດ ຫງອກເຊີນ (Ngoc Son Temple), ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ, ຖາປັດຕະຍະກຳ, ແລະ ວັດທະນະທຳທາງຈິດວິໂນຍານ ທີ່ຜູກພັນກັບເລື່ອງເລົ່າຕຳນານ ແລະ ບຸກຄົນສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ, ທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປັກຮັກສາຜ່ານກາລະເວລາ. ມັນເປັນສະຖານທີ່ທີ່ຄົນຫວຽດນາມຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນໄດ້ຝາກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຄວາມປາດຖະໜາຂອງພວກເຂົາໄວ້.
ວັດຫວັນເໝຍວ (Temple of Literature) - ມະຫາວິທະຍາໄລแห่งທຳອິດຂອງຫວຽດນາມ - ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່າກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງປະເທດນີ້.
ອຳລາ ຮ່າໂນ້ຍ, ພວກເຮົາໄດ້ມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ ນິງບິງ (Ninh Binh), ເມືອງຫຼວງເກົ່າ ຮວາລູ (Hoa Lu), ບ່ອນທີ່ທຳມະຊາດປະສົມປະສານຢ່າງກົມກຽວກັບມໍລະດົກ. ເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນຊີວິດຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາໄດ້ຂີ່ເຮືອລ່ອງຕາມແຄມນ້ຳທີ່ງົດງາມຄືກັບຮູບແຕ້ມ, ໂດຍມີທົ່ງນາຂຽວງາມຢູ່ທັງສອງຝ່າຍ - ເປັນປະສົບການທີ່ພິເສດແທ້ໆ. ເຮືອໄດ້ພາພວກເຮົາຜ່ານລະບົບຖ້ຳທີ່ຄົດເຄ້ຽວທະລຸຜ່ານພູເຂົາ, ໂດຍມີຫີນງອກຫີນຍ້ອຍຍ້ອຍລົງມາເປັນຮູບຊົງທີ່ເປັນເອກະລັກ.
ຂະບວນລົດໄຟแห่งຄວາມຮູ້ສຶກໄດ້ແລ່ນຜ່ານໄປ. ຫວຽດນາມ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຕື່ນຕາຕື່ນໃຈຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ເຫັນທັດສະນີຍະພາບອັນຕື່ນຕາຕື່ນໃຈຂອງ ອ່າວຮາລອງ (Ha Long Bay), ທີ່ມີເກາະຫີນປູນສູງຕຸ່ານັບພັນເກາະ ກາຍເປັນສິ່ງມະຫັດສະຈັນທາງທຳມະຊາດທີ່ຕື່ນຕາຕື່ນໃຈ, ຄືກັບສວນຫີນທີ່ລອຍຢູ່ເທິງທະເລ.
ຢູ່ ໄມເຈົາ - ຮວາບິງ (Mai Chau - Hoa Binh), ຂ້ອຍ ແລະ ພັນລະຍາ ໄດ້ໃຊ້ເວລາຄືນໜຶ່ງຢູ່ເຮືອນເສົາສູງພື້ນເມືອງຂອງຊົນເຜົ່າໄທ. ບໍ່ຮູ້ນຳວ່າແນວໃດ, ຂ້ອຍສາມາດເຕັ້ນລຳໄມ້ໄຜ່ໄດ້ຢ່າງຮາບຮື່ນໂດຍບໍ່ສະດຸດ, ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍລອງມາກ່ອນກໍຕາມ. ສິ່ງດຽວກັນນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບການເຕັ້ນແຊ່ວ (Xoe dance) - ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ງຸ່ມງ່າມຂອງຂ້ອຍໃນຖານະຊາວຕ່າງຊາດທີ່ຮຽນເຕັ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ລືມບໍ່ໄດ້.
ເມືອງຫຼວງເກົ່າ ເຫ້ວ (Hue), ດ້ວຍຄວາມງາມອັນສະຫງົບງຽບ ແລະ ແມ່ຮວງ (Perfume River) ອັນມີສະເໜ່, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາມົວເມາ. ການສຳຫຼວດນະຄອນຈັກກະພັດ (Imperial City) ແລະ ການໄປຢ້ຽມຢາມສຸສານຂອງຈັກກະພັດລາຊະວົງ ຫງວຽນ (Nguyen) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດຫວຽດນາມ ເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂຶ້ນ. ການຂີ່ເຮືອລ່ອງແມ່ຮວງໃນຕອນກາງຄືນ, ຊົມໂຄມໄຟລອຍນ້ຳ ແລະ ຟັງເພງພື້ນເມືອງເຫ້ວ, ກໍເປັນປະສົບການທີ່ໜ້າເພີດເພີນຫຼາຍ.
ຈຸດໝາຍປາຍທາງຕໍ່ໄປຂອງພວກເຮົາແມ່ນ ຮອຍອັນ (Hoi An), ເມືອງເກົ່າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຮ່ອງຮອຍຂອງກາລະເວລາ ແລະ ປະຫວັດສາດ. ບັນຍາກາດແມ່ນມີຄວາມໂຣແມນຕິກ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສະເໜ່. ໃນຕອນກາງຄືນ, ເມືອງນີ້ຍິ່ງມີສະເໜ່ຫຼາຍຂຶ້ນ, ຖືກປະດັບປະດາດ້ວຍໂຄມໄຟນັບພັນດວງ, ສ້າງສາກທີ່ມະຫັດສະຈັນ.
ຖ້າເຫ້ວມີຄວາມສະຫງົບງຽບ, ນະຄອນ ໂຮ່ຈີມິນ (Ho Chi Minh City) ກໍມີຄວາມເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງງານ, ໂດຍມີວິຖີຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງຈາກເມືອງເກົ່າຢ່າງສິ້ນเชิง. ຂອບຟ້າທີ່ທັນສະໄໝຂອງເມືອງນີ້ສາມາດປຽບທຽບໄດ້ກັບຫຼາຍໆປະເທດ. ພະລາຊະວັງຮວມຊາດ (Reunification Palace), ພິພິທະພັນພະຍານຫຼັກຖານສົງຄາມ (War Remnants Museum), ຖະໜົນຄົນຍ່າງ ຫງວຽນເຫ້ວ (Nguyen Hue Walking Street), ແລະ ຖະໜົນ ບຸຍວຽນ (Bui Vien Street) ແມ່ນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ຕ້ອງໄປຢ້ຽມຢາມຢູ່ທີ່ນີ້.
ໃນທີ່ສຸດ, ການເດີນທາງຂອງພວກເຮົາມາສິ້ນສຸດລົງຢູ່ເຂດ Delta ແມ່ຮ້າມ (Mekong Delta). ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າຜູ້ຄົນໃນເຂດຕາເວັນຕົກ ມີຄວາມຜ່ອນຄາຍ, ໃຈກວ້າງ, ແລະ ມີອັດທະຍາໄສໄມຕີດີ. ພວກເຮົາໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມຕະຫຼາດນ້ຳ, ສຳຫຼວດໝູ່ບ້ານຫັດຖະກຳພື້ນເມືອງ, ແລະ ເພີດເພີນກັບອາຫານພິເສດປະຈຳຖິ່ນ ເຊັ່ນ: ປາກ້າງປີ້ງ ແລະ ບັ່ນແຊ່ວ (bánh xèo).
ການເດີນທາງມາຫວຽດນາມ ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ໃຫ້ປະສົບການທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ຫຼາກຫຼາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຕັ້ງແຕ່ທຳມະຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ມໍລະດົກທາງວັດທະນະທຳ ຈົນເຖິງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນ. ທຸກໆຈຸດໝາຍປາຍທາງໄດ້ຝາກຄວາມປະທັບໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ອາລົມຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ລືມບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກັບພວກເຮົາ.
