ບົດທີ 01 —
ຕັ້ງຢູ່ເທິງຖະໜົນທີ່ມີຕົ້ນໄມ້ຂຽວສົດຊື່ນໃນເມືອງ Hoan Kiem, The Kumquat Tree ເປັນບາ speakeasy ທີ່ມີສະໄຕລ໌ ເຊິ່ງມີນັກທ່ອງທ່ຽວບໍ່ຫຼາຍປານໃດຮູ້ຈັກ. ເຈົ້າຂອງບາ, Quoc Anh ເປັນຄົນຮາໂນ້ຍໂດຍກຳເນີດ, ເຊິ່ງຄອບຄົວຂອງລາວອາໄສຢູ່ໃນເຂດເມືອງເກົ່າຂອງເມືອງຫຼວງມາຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ຫຼັງຈາກໃຊ້ເວລາຢູ່ໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກ, Quoc Anh ໄດ້ຕັດສິນໃຈກັບຄືນມາຫວຽດນາມ ເພື່ອລອງສ່ຽງໂຊກໃນທຸລະກິດທີ່ກຳລັງເຕີບໂຕຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຂອງເມືອງຫຼວງ. ຢູ່ທີ່ນີ້, ລາວໄດ້ເວົ້າເຖິງການຊອກຫາໂອກາດໃນຫວຽດນາມ, ຄວາມສຸກຂອງການເຕີບໃຫຍ່ໃນຮາໂນ້ຍເກົ່າ, ແລະ ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ The Kumquat Tree ໂດດເດັ່ນ.
ຄວາມຊົງຈຳທຳອິດຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບຮາໂນ້ຍແມ່ນຫຍັງ?
ພໍ່ເຖົ້າແມ່ເຖົ້າທວດ, ປູ່ຍ່າຕາຍາຍ, ພໍ່ແມ່, ຂ້ອຍ, ແລະ ແມ້ກະທັ້ງລູກໆຂອງຂ້ອຍ ກໍເກີດຢູ່ Hang Bac. ຄວາມຊົງຈຳຂອງຂ້ອຍກ່ຽວກັບຮາໂນ້ຍແມ່ນ Hang Bac.
ການເປັນຄົນມາຈາກເຂດເມືອງເກົ່າແມ່ນມ່ວນຫຼາຍ. ໃນສະໄໝກ່ອນ, ແຕ່ລະຖະໜົນຈະຂາຍສິນຄ້າພຽງຊະນິດດຽວເທົ່ານັ້ນ. ຖະໜົນຂອງຂ້ອຍຂາຍຄຳ. ແມ່ເຖົ້າຂອງຂ້ອຍເປັນແມ່ຄ້າ, ຂ້ອຍກໍເລີຍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນມາໂດຍມີຄຳຢູ່ອ້ອມຕົວ. ຂ້ອຍຈື່ກິ່ນຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າເຜົາຄຳໄດ້. ຂ້ອຍມັກຫຼາຍເວລາເບິ່ງຊ່າງເຮັດແຫວນ, ເຮັດໃຫ້ໂລຫະລ້ອນຮ້ອນຫຼາຍ. ຕອນທີ່ຄຳເປັ່ງແສງສີແດງ, ເຂົາເຈົ້າຈະຈຸ່ມມັນລົງໃນນ້ຳ ແລະ ສຽງຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າດຶງມັນຂຶ້ນມາ — ຂ້ອຍມັກສຽງນັ້ນຫຼາຍ. ດຽວນີ້ຂ້ອຍເປັນ DJ ແລະ ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ຂ້ອຍຢາກອັດສຽງທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້.
ເຈົ້າເຂົ້າມາສູ່ອຸດສາຫະກຳດົນຕີ ແລະ ສະຖານບັນເທິງຍາມຄ່ຳຄືນໄດ້ແນວໃດ?
Hang Bac ເປັນໜຶ່ງໃນຖະໜົນທຳອິດໃນຮາໂນ້ຍທີ່ຂາຍແຜ່ນ CD. ໃນສະໄໝນັ້ນ, ຮ້ານ CD ໃນ Hang Bom ແລະ Hang Bac ແມ່ນຮ້ານທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ຂ້ອຍເຄີຍຂາຍເນື້ອເພງ. ຂ້ອຍຈະດາວໂຫຼດໂປສເຕີ ແລະ ດົນຕີທັງໝົດ. ຂ້ອຍຕື່ນແຈ້ງທັງຄືນພຽງແຕ່ເພື່ອດາວໂຫຼດວິດີໂອດຽວ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເຕີບໃຫຍ່ມາພ້ອມກັບອິນເຕີເນັດ, ແລ້ວໝູ່ຄົນໜຶ່ງກໍໄດ້ແນະນຳດົນຕີພາສາອັງກິດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ຈັກ. ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ, ຂ້ອຍກໍນັບມື້ນັບຫຼົງໄຫຼໃນດົນຕີສົດຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.
ຂ້ອຍຢາກສ້າງປະສົບການທີ່ດີຢູ່ທີ່ນີ້. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ຜູ້ຄົນມາຫວຽດນາມ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນແຕ່ອ່າວ Ha Long ຫຼື ພິພິທະພັນສົງຄາມບາງແຫ່ງເທົ່ານັ້ນ.
ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຕັດສິນໃຈເປີດ speakeasy ໃນຮາໂນ້ຍ?
ໃນຮາໂນ້ຍ, ຖ້າເຈົ້າອອກໄປທ່ຽວ ຈະມີທາງເລືອກພຽງແຕ່ສອງຢ່າງ: ກາເຟ ຫຼື ຄລັບ. ໝູ່ຂອງຂ້ອຍຈາກປະເທດອັງກິດມາທີ່ນີ້ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ບໍ່ມີຫຍັງໃຫ້ເຮັດເລີຍຫຼັງຈາກ 9 ໂມງແລງ!” ຂ້ອຍກໍເລີຍຄິດວ່າ, “ໃຫ້ຂ້ອຍເຮັດຫຍັງສັກຢ່າງເທາະ.” ຂ້ອຍຢາກສ້າງປະສົບການທີ່ດີຢູ່ທີ່ນີ້. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ຜູ້ຄົນມາຫວຽດນາມ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນແຕ່ອ່າວ Ha Long ຫຼື ພິພິທະພັນສົງຄາມບາງແຫ່ງເທົ່ານັ້ນ. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ຜູ້ຄົນມາທີ່ນີ້ຍ້ອນວ່າ, ‘ມີບາ speakeasy ດີໆໃນຮາໂນ້ຍ, ແລະ ພວກເຮົາຄວນໄປລອງເບິ່ງ’, ເຈົ້າຮູ້ນະ?
ຂ້ອຍໄດ້ໃຊ້ເວລາຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ແລະ ຂ້ອຍກໍມັກມັນຫຼາຍ. ຂ້ອຍຄິດວ່າໝູ່ໆຂອງຂ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ຄວນໄດ້ສຳພັດກັບປະສົບການນັ້ນຄືກັນ. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີທາງເລືອກຫຼາຍຂຶ້ນ. ແລະ ຂ້ອຍກໍຢາກເຮັດຫຍັງສັກຢ່າງໃຫ້ຮາໂນ້ຍ. ເວົ້າຕາມກົງ, ມັນອາດຈະຟັງເບິ່ງຄືເວົ້າໂອ້ອວດ, ແຕ່ຂ້ອຍຢາກເຮັດແທ້ໆ.
ເຈົ້າຕັ້ງໃຈອອກແບບ The Kumquat Tree ໃນຮູບແບບໃດ?
ຂ້ອຍເປັນຄົນຫວຽດນາມ, ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຄິດວ່າຈະເຮັດຫຍັງສັກຢ່າງຕາມສະໄຕລ໌ຂອງຂ້ອຍ ແລະ ສະໄຕລ໌ຂອງປະເທດຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຄິດວ່າຈະຈຳລອງບາງຢ່າງຈາກຍຸກອິນໂດຈີນ. ດັ່ງນັ້ນນັ້ນຈຶ່ງເປັນຄວາມຄິດ: ເມື່ອເຈົ້າຍ່າງຜ່ານປະຕູເຂົ້າໄປ, ເຈົ້າຈະຜ່ານອຸມົງເຂົ້າສູ່ອີກໂລກໜຶ່ງ.
ສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດກ່ຽວກັບການອາໄສຢູ່ໃນຮາໂນ້ຍໃນປັດຈຸບັນແມ່ນຫຍັງ?
ຂ້ອຍຄິດວ່າຮາໂນ້ຍມີໂອກາດຫຼາຍຢ່າງສຳລັບນັກທຸລະກິດໃນການເຮັດສິ່ງທີ່ຕົນເອງມັກ. ມັນເປັນປະເທດທີ່ກຳລັງເຕີບໂຕ ແລະ ທຸກຢ່າງກໍຍັງລາຄາຖືກ. ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປປະເທດຕາເວັນຕົກ ແລະ ໃຊ້ເງິນສອງສາມລ້ານໂດລາເພື່ອເຮັດສິ່ງດຽວກັນ. ຢູ່ທີ່ນີ້ນັ້ນມີໂອກາດຫຼາຍກວ່າ.
ເຈົ້າຢາກລ້ຽງດູຄອບຄົວຂອງເຈົ້າໃນຮາໂນ້ຍບໍ?
ແນ່ນອນ. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ລູກໆຂອງຂ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະ ເປັນຄົນຮາໂນ້ຍກ່ອນທີ່ເຂົາເຈົ້າຈະໄປທີ່ອື່ນ. ລູກທັງສາມຄົນຂອງຂ້ອຍຮຽນຢູ່ໂຮງຮຽນນານາຊາດ, ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າເວົ້າພາສາອັງກິດໄດ້ດີ, ແຕ່ຂ້ອຍກໍຍັງຢາກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມເປັນຮາໂນ້ຍຢູ່ໃນຕົວ.
