ສະຖາປັດຕະຍະກຳອັນໜ້າທຶ່ງຂອງຫວຽດນາມ

ຊາວຈາມເປັນຊົນຊາດການເດີນເຮືອທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກອິນເດຍ, ເຊິ່ງໄດ້ມາຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ບາງສ່ວນຂອງຫວຽດນາມ ພາກກາງ ແລະ ພາກໃຕ້ ຕັ້ງແຕ່ສັດຕະວັດທີ 7 ຫາ 19. ຊາກຫັກພັງຫີນຂອງຊາວຈາມຍັງສາມາດພົບເຫັນໄດ້ໃນຫວຽດນາມໃນປະຈຸບັນ, ຍ້ອນຝີມືການກໍ່ອິດໂບກປູນ ແລະ ຄວາມທົນທານທີ່ເຫຼືອເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ. ທ່ານສາມາດພົບສະຖາປັດຕະຍະກຳຈາມໄດ້ທີ່ ໂບຮານສະຖານ ໝີເຊີນ ໄກ້ກັບ ດານັງ -- ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນເມືອງໂບຮານທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້. ຫໍຄອຍຈາມ ໂປນາກາ ໃນ ຍາຈາງ ກໍເປັນອີກຕົວຢ່າງໜຶ່ງທີ່ດີເລີດຈາກຍຸກສະໄໝທີ່ໜ້າຫຼົງໄຫຼນີ້ຂອງປະຫວັດສາດຫວຽດນາມ.  

ສະຖາປັດຕະຍະກຳຈາມມີຄວາມທົນທານ ແລະ ງົດງາມ, ດ້ວຍຮູບແກະສະຫຼັກທີ່ປະນີດບັນຈົງທີ່ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກສາສະໜາຮິນດູ. ເຖິງວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຍົກຍ້າຍໄປທາງໃຕ້ສູ່ເຂດສາມຫຼ່ຽມປາກເວລານ້ຳໂຂງເມື່ອຫຼາຍສັດຕະວັດກ່ອນ, ແຕ່ສະມາຊິກຂອງຊົນກຸ່ມນ້ອຍຈາມໃນຫວຽດນາມຍັງຄົງມາຮວມຕົວ ກັນຢູ່ທີ່ວັດເພື່ອສະຫຼອງວັນບຸນຂອງຊາວຈາມໃນທຸກໆປີ. 

ໃນລະຫວ່າງສັດຕະວັດທີ 10, ຫວຽດນາມໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນ 12 ອານາຈັກທີ່ຂັດແຍ່ງກັນ ເຊິ່ງປົກຄອງໂດຍແມ່ທັບທີ່ໜ້າຢຳເກງ. ມີຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມອານາຈັກອື່ນໆທັງໝົດ, ສ້າງອານາຈັກຈັກກະພັດທີ່ເປັນເອກະພາບແຫ່ງທຳອິດຂອງຫວຽດນາມ ຄື ໄດ່ໂກ່ຫວຽດ. ເມືອງຫຼວງຂອງເພິ່ນແມ່ນ ຮວາລື, ຕັ້ງຢູ່ໃນ ນິງບິ່ງ ໃນປະຈຸບັນ. ພູມິພາກທີ່ສັນໂດດນີ້ໄດ້ຖືກເລືອກຕາມຍຸດທະສາດ ຍ້ອນມີພູເຂົາຫີນປູນທີ່ຊັນ ແລະ ສາຍນ້ຳຄົດເຄ້ຽວ, ເຊິ່ງເປັນກຳແພງທຳມະຊາດປ້ອງກັນຜູ້ຮຸກຮານຈາກຈີນ. ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາ 42 ປີ, ປະຊາຊົນ ຮວາລື ໄດ້ຜ່ານ 3 ຣາຊະວົງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ກະສັດ 6 ພຣະອົງ, ເຮັດໃຫ້ເກີດມີການປະສົມປະສານຂອງວັດ, ທາດ ແລະ ປ້ອມປາການໃນ ນິງບິ່ງ. 

ຕໍ່ມາ ເມືອງຫຼວງຂອງຫວຽດນາມໄດ້ຖືກຍ້າຍໄປທີ່ ຮາໂນ້ຍ, ເຖິງແນວໃດກໍຕາມ, ປ້ອມປາການ ຮວາລື -- ເຊິ່ງເປັນສູນກາງອຳນາດໃນອະດີດ -- ຍັງຄົງເປັນບ່ອນທີ່ຕ້ອງໄປຢ້ຽມຢາມ ຍ້ອນຝີມືການຊ່າງທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ ແລະ ບັນຍາກາດທີ່ສະຫງົບເຢັນ. ສຳລັບການເບິ່ງຮູບແບບສະຖາປັດຕະຍະກຳໃນຍຸກຕໍ່ມາ, ທ່ານສາມາດໄປຢ້ຽມຢາມ ຖ້ຳມົວ ເພື່ອເບິ່ງຕົວຢ່າງລາຍລະອຽດຂອງຣາຊະວົງ ເເຈິ່ນ ແລະ ວັດບິກດົ່ງ ທີ່ມີທິວທັດງາມຄືກັນ. ຢູ່ທີ່ນີ້, ທ່ານຈະໄດ້ພົບກັບຂັ້ນໄດຫີນທີ່ສະຫຼັກເຂົ້າໄປໃນພູເຂົາຫີນປູນ ແລະ ທາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ພື້ນຜາຫີນໂບຮານ. 

ຊົນຊັ້ນສູງ ແລະ ການປົກຄອງໄດ້ເຂົ້າມາສູ່ ຮາໂນ້ຍ ໃນສະໄໝຣາຊະວົງ ເຈິ່ນ. ໃນປະຈຸບັນ, ສິ່ງກໍ່ສ້າງ, ວັດ ແລະ ທາດ ຈາກຣາຊະວົງ ເຈິ່ນ ຍັງຄົງມີຢູ່ຢ່າງຫຼາກຫຼາຍໃນເມືອງຫຼວງ, ເຊິ່ງເພີ່ມຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງດ້ານສະຖາປັດຕະຍະກຳທີ່ອຸດົມສົມບູນ. ຣາຊະວົງ ເຈິ່ນ ມັກຖືກມອງວ່າເປັນຍຸກຮຸ່ງເຮືອງຂອງສິລະປະ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ວິທະຍາສາດໃນຫວຽດນາມ. ສະຖາປະນິກໃນຍຸກ ເຈິ່ນ ໄດ້ສົ່ງເສີມແນວຄິດເຫຼົ່ານີ້, ແລະ ຜົນງານຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ການພັດທະນາຂອງຍຸກນີ້. 

ປ້ອມພຣະຣາຊວັງ ທັງລອງ ໃນ ຮາໂນ້ຍ, ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ກະສັດຣາຊະວົງ ເຈິ່ນ ປົກຄອງ, ເປັນບ່ອນທີ່ຜູ້ຫຼົງໄຫຼໃນປະຫວັດສາດບໍ່ຄວນພາດ. ສັງເກດເບິ່ງເສົາທົງຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ປ້ອມປາການໂບຮານທີ່ພວກເຂົາສ້າງຂຶ້ນເພື່ອຂະຫຍາຍສິ່ງກໍ່ສ້າງເດີມຂອງຣາຊະວົງ ລີ. ລົງໄປທາງໃຕ້ນ້ອຍໜຶ່ງ, ທ່ານຈະພົບກັບ ວັດວັນນະຄະດີ. ເຖິງວ່າສູນການຮຽນຮູ້ຂົງຈື້ແຫ່ງນີ້ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 1070, ແຕ່ມັນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ແລະ ປັບປຸງໃນສະໄໝຣາຊະວົງ ເຈິ່ນ. ວັດແຫ່ງນີ້ໄດ້ຜ່ານການເພີ່ມເຕີມ ແລະ ປ່ຽນແປງຫຼາຍຢ່າງຕະຫຼອດຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ແຕ່ງານໄມ້ທີ່ທັນສະໄໝ, ວັດທີ່ງົດງາມ ແລະ ລານກວ້າງຫຼາຍແຫ່ງ ເຮັດໃຫ້ທີ່ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງ ຮາໂນ້ຍ. 

ຣາຊະວົງ ຫງວຽນ ໄດ້ລວມອານາຈັກອິດສະຫຼະຂອງຫວຽດນາມໃຫ້ເປັນເອກະພາບແຕ່ປີ 1802 ຫາ 1945. ກະສັດ ຫງວຽນ ໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ສຳຄັນທີ່ອ່າງຂ້າງ ແລະ ອະລັງການຫຼາຍແຫ່ງໃນລະຫວ່າງການປົກຄອງຂອງພວກເພິ່ນ. ສະຖາປັດຕະຍະກຳຣາຊະວັງໄດ້ປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຍຸກ ຫງວຽນ, ໂດຍຄ່ອຍໆຮັບເອົາແນວຄິດການອອກແບບຂອງຝຣັ່ງໃນສັດຕະວັດທີ 19. ກະສັດ ຫງວຽນ ໄດ້ສ້າງສຸສານທີ່ງົດງາມຕັ້ງຢູ່ໃນຊົນນະບົດຂອງ ເຫ້ວ. ເມື່ອເບິ່ງເປັນຊຸດ, ສຸສານເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ມຸມມອງທີ່ໜ້າສົນໃຈກ່ຽວກັບມາດຕະຖານສະຖາປັດຕະຍະກຳທີ່ປ່ຽນແປງໄປ, ແລະ ອິດທິພົນຂອງຝຣັ່ງຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ການປົກຄອງຂອງຫວຽດນາມ. 

ເພື່ອເບິ່ງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ອຳນາດຂອງຣາຊະວົງ ຫງວຽນ, ໃຫ້ວາງແຜນໄປຢ້ຽມຢາມ ປະຕູ ໂງໂມນ (Meridian Gate) ທີ່ ປ້ອມພຣະຣາຊວັງເຫ້ວ. ປ້ອມປາການທີ່ງົດງາມ ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ກະສັດ ຫງວຽນ ອາໄສຢູ່ ແລະ ປົກຄອງ, ທາງເຂົ້ານີ້ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເຮັດດ້ວຍຫີນ ແລະ ທອນໄມ້ຂະໜາດໃຫຍ່. ຮູບແກະສະຫຼັກທີ່ວິຈິດບັນຈົງ ແລະ ການປະສົມປະສານຂອງນ້ຳ ແລະ ຄູເມືອງ ແມ່ນມີຄວາມທັນສະໄໝຫຼາຍໃນຍຸກນັ້ນ. ປ້ອມປາການເກົ່ານີ້ມີມຸມຊ່ອນຢູ່ຫຼາຍບ່ອນ ແລະ ມີສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເປັນເອກະລັກຊ່ອນຢູ່ຫຼັງກຳແພງຫີນໜາ. 

ຕະຫຼອດໜຶ່ງສະຕະວັດເຕັມຂອງການເປັນອານານິຄົມຝຣັ່ງໄດ້ຖິ້ມຮ່ອງຮອຍໄວ້ໃນວັດທະນະທຳກາເຟ, ແຮງບັນດານໃຈທາງດ້ານອາຫານ, ແລະ ສະຖາປັດຕະຍະກຳຂອງຫວຽດນາມ. ຝຣັ່ງໄດ້ນຳເອົາຍຸກສະໄໝแห่งຄວາມທັນສະໄໝ ແລະ ວິສະວະກຳແບບຕາເວັນຕົກເຂົ້າມາ. ຕົວຢ່າງຂອງສິ່ງນີ້ແມ່ນ ຂົວ ລອງບຽນ (Long Biên Bridge), ເຊິ່ງເປັນແລນມາກຂອງຮ່າໂນ້ຍ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ປີ 1899 ຫາ 1902 ແລະ ໄດ້ຮັບການບູລະນະປະຕິສັງຂອນມາຫຼາຍຄັ້ງ. ເຂດຝຣັ່ງ (French Quarter) ຂອງຮ່າໂນ້ຍ ເປັນສະຖານທີ່ຮັບຊົມຕົວຢ່າງສຳຄັນຂອງສະຖາປັດຕະຍະກຳ ແລະ ການວາງຜັງເມືອງແບບອານານິຄົມຝຣັ່ງ. ເພີດເພີນກັບຍາມແລງທີ່ໂຮງອຸປະຣາກອນ (Opera House) ອັນຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍຄວາມຫຣູຫຣາ ເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 1911, ຫຼື ພັກຜ່ອນໜຶ່ງຄືນຢູ່ໂຮງແຮມ Hotel Metropole ຂອງຮ່າໂນ້ຍ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການລົງທຶນລິເລີ່ມໂດຍນັກທຸລະກິດຝຣັ່ງສອງຄົນໃນປີ 1901.

ຂໍ້ແນະນຳ: ສະຖານທີ່ທີ່ດີເລີດໃນການສຳຜັດກັບຄວາມຫຣູຫຣາຂອງສະຖາປັດຕະຍະກຳຍຸກອິນໂດຈີນດ້ວຍຕົນເອງແມ່ນຢູ່ທີ່ Majestic Saigon Hotel ທີ່ມີອາຍຸເກົ່າແກ່ກວ່າໜຶ່ງສະຕະວັດ. ລອບບີ້ຍັງຄົງມີຄວາມແວວວາວຄືເກົ່າ, ຕ້ອນຮັບນັກທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍພື້ນຫີນອ່ອນທີ່ສວຍງາມ ແລະ ເພດານໂຄ້ງ. ຫ້ອງພັກມໍລະດົກຂອງໂຮງແຮມສາມາດມອງເຫັນໂຄ້ງນ້ຳຂອງແມ່່ນ້ຳໄຊງ່ອນ (Saigon River) ຈາກລະບຽງເຫຼັກດັດ. ຜ່ອນຄາຍກັບເຄື່ອງດື່ມທີ່ປະສົມຢ່າງລົງຕົວຢູ່ເທິງດາດຟ້າຂອງໂຮງແຮມ, ຫຼື ຜ່ອນຄາຍກັບການໃຊ້ເວລາຈັກໜ້ອຍຢູ່ສະປາ ແລະ ສະລອຍນ້ຳກາງແຈ້ງ.

ເຖິງວ່າສະໄຕລ໌ຢູໂຣບທີ່ຝຣັ່ງນຳເຂົ້າມາຈະໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມໃນຫວຽດນາມ, ແຕ່ມັນກໍຄ່ອຍໆ ປະສົມປະສານກັບຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ວັດທະນະທຳທ້ອງຖິ່ນ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງການອອກແບບແບບຫວຽດນາມ ແລະ ຝຣັ່ງນີ້ ແມ່ນຮູບແບບສະຖາປັດຕະຍະກຳປະສົມປະສານທີ່ມີເອກະລັກ ແລະ ມີເສໜ່. ອາດສະນາວັດ ຟາດຢຽມ (Phát Diệm Cathedral) ໃນ ນິງບິ່ງ (Ninh Binh), ຫໍພິພິທະພັນວິຈິດສິນ ແລະ ໂບດ ໂນເຕີດາມ ໃນ ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ, ພ້ອມທັງອາຄານສາທາລະນະຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຮ່າໂນ້ຍ ແລະ ວິລ່າມົນສະເນ່ໃນ ດ່າລາດ (Da Lat) ແລະ ເຮ້ວ (Hue) ແມ່ນຕົວແທນຂອງການຜະສົມຜະສານອັນໜ້າຫຼົງໄຫຼຂອງສອງຊິກໂລກນີ້.

ສະຖາປັດຕະຍະກຳແບບ ບຣູທາລິສຊຶມ (Brutalism) ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຢ່າງໂດດເດັ່ນໃນກາງສະຕະວັດທີ 20 ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II. ດ້ວຍການໃຊ້ຄອນກຣີດ, ຮູບແບບຄິວບິດ (cubist), ແລະ ເນັ້ນຄວາມສົມມາຕ (symmetry), ສະຖາປັດຕະຍະກຳແບບ ບຣູທາລິສ ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນຫວຽດນາມ. ຫໍສຸສານ ໂຮ່ຈີມິນ ໃນເມືອງ ບ່າດິ່ງ (Ba Dinh District) ຂອງຮ່າໂນ້ຍ ເປັນໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດຂອງຫວຽດນາມ. ອານຸສາວະລີຂະໜາດໃຫຍ່ນີ້ ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ໜ້າທຶ່ງຂອງແບບ ບຣູທາລິສຊຶມ ພ້ອມທັງເປັນສະຖານທີ່ພັກຜ່ອນສຸດທ້າຍຂອງວີລະບູລຸດທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຫວຽດນາມ. 

ທາງຕອນໃຕ້, ທ່ານຈະໄດ້ພົບກັບລວດລາຍແບບ ບຣູທາລິສ ເພີ່ມຕື່ມຢູ່ທີ່ ພະລາດຊະວັງຮວມຊາດ (Reunification Palace). ປະທານາທິບດີຂອງຫວຽດນາມໃຕ້ໄດ້ເຄີຍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມອາເມຣິກາ. ການຍຶດພະລາດຊະວັງຮວມຊາດໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດຈົບຂອງສົງຄາມໃນປີ 1975. ຄວາມງາມທີ່ສົມດຸນ ແລະ ເນັ້ນປະໂຫຍດໃຊ້ສອຍຂອງອາຄານ, ພ້ອມກັບກິ່ນອາຍຂອງສັນຍະລັກຂົງຈື້, ເຮັດໃຫ້ອາຄານນີ້ໂດດເດັ່ນໃນເຂດໃຈກາງນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ. 

ເສດຖະກິດທີ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງແຂງແຮງຂອງຫວຽດນາມໝາຍຄວາມວ່າຍຸກໃໝ່ຂອງການເຕີບໂຕທາງເມືອງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຕຶກລະຟ້າຂະໜາດໃຫຍ່ກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນເມືອງໃຫຍ່ໆ, ເຊິ່ງໃຫ້ທັດສະນີຍະພາບອັນຕາຕື່ນຕາຕື່ນໃຈຂອງຂອບຟ້າທີ່ກຳລັງປ່ຽນແປງ. ດ້ວຍຄວາມສູງ 461 ແມັດ, Landmark 81 ແມ່ນຕຶກທີ່ສູງທີ່ສຸດໃນຫວຽດນາມ, ແລະ ສາມາດມອງເຫັນໄດ້ທົ່ວເມືອງ. ການກໍ່ສ້າງຕຶກຍັກໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2015 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 2018. ຕຶກ Bitexco Financial Building ກໍເປັນອີກໜຶ່ງສັນຍະລັກຂອງຂອບຟ້າໃນນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ. ໃນເມືອງ ດ່ານັງ (Da Nang) ທີ່ກ້າວໜ້າ, ຂົວມັງກອນ (Dragon Bridge) ແລະ ຂົວມືທອງ (Golden Hands Bridge) ອັນເປັນເອກະລັກ ລ້ວນແຕ່ເປັນບ່ອນແວ່ຖ່າຍຮູບທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມ, ແລະ ເປັນສັນຍະລັກຂອງການກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງຫວຽດນາມ.