ប្រទេសវៀតណាមបានទទួលមរតកទ្រព្យសម្បត្តិវប្បធម៌របស់ខ្លួនពីរាប់ពាន់ឆ្នាំនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ ដោយមានការលាយឡំជាមួយនឹងឥទ្ធិពលខាងក្រៅមួយចំនួន។ សាសនាតាវ និងលទ្ធិខុងជឺ នៅតែដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងតម្លៃរស់នៅរបស់ជនជាតិវៀតណាម។ ទស្សនវិជ្ជា និងទំនៀមទម្លាប់ចិនត្រូវបានជួបប្រទះជាញឹកញាប់។ ហើយគ្រឿងផ្សំដែលទទួលបានឥទ្ធិពលពីបារាំងត្រូវបានយកមកកែច្នៃប្រើប្រាស់នៅទូទាំងប្រទេស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជនជាតិវៀតណាមមានមោទនភាពយ៉ាងខ្លាំងចំពោះប្រពៃណី និងរបៀបរស់នៅរបស់ពួកគេ។ ទីក្រុងភាគកណ្តាលដូចជា ហ្វេ (Hue) និង ហយអាន (Hoi An) គឺជាឃ្លាំងទ្រព្យសម្បត្តិសម្រាប់អ្នកស្រឡាញ់វប្បធម៌ ដូចគ្នាទៅនឹង ហាណូយ (Ha Noi) ដែលជារាជធានីដ៏ប្រណីតរបស់ប្រទេសនេះដែរ។ នៅក្រៅទីក្រុង ធាតុផ្សំជាច្រើននៃវប្បធម៌វៀតណាមមានប្រភពចេញពីវដ្តនៃការដាំដុះស្រូវស្រែ។ អ្វីៗទាំងនេះគ្របដណ្តប់លើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងចាប់តាំងពីពិធីបុណ្យប្រមូលផល រហូតដល់សុជីវធម៌នៅលើតុអាហារ។ មានវិធីសាស្ត្ររាប់មិនអស់ដើម្បីជ្រមុជខ្លួនអ្នកទៅក្នុងជីវភាពរស់នៅរបស់ជនជាតិវៀតណាម រួមមាន ថ្នាក់បង្រៀនធ្វើអាហារ សិក្ខាសាលាសិប្បកម្ម ការទស្សនាវត្តអារាម ការសម្តែងតន្ត្រី ដំណើរទស្សនកិច្ចដាំស្រូវ ការទស្សនាសារមន្ទីរ និងជាច្រើនទៀត។