ສຳຜັດກັບຄວາມງົດງາມປານບົດກວີຂອງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ

ຫຼາຍຄົນມັກເວົ້າເຖິງ “ໃບໄມ້ປ່ຽນສີ” ໃນອາເມຣິກາເໜືອ. ຫວຽດນາມເໜືອ, ທີ່ມີ 4 ฤດູກາລ ແຕກຕ່າງຈາກພາກໃຕ້ທີ່ເປັນເຂດຮ້ອນ, ແມ່ນໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ທີ່ດີທີ່ສຸດໃນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ ທີ່ມີຄວາມງົດງາມຂອງສີສັນຄ້າຍຄືກັນ. 

ฤດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ຮາໂນ້ຍຖ່າຍຮູບງາມທີ່ສຸດ. ໝອກຄຸ້ມສີເທົາຂອງฤດູຝົນໄດ້ມານຫາຍໄປ, ເຜີຍໃຫ້ເຫັນທ້ອງຟ້າສີຟ້າໃສສະອາດ. ໃບໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ລຽງລາຍຕາມທ້ອງຖະໜົນກວ້າງໃຫຍ່ເລີ່ມປ່ຽນເປັນສີແດງ, ສີເຫຼືອງ, ແລະ ສີນ້ຳຕານ. ແສງແດດມີສີສັນສົດໃສເປັນພິເສດ, ສ່ອງແສງສີທອງຜ່ານກິ່ງໄມ້ສີແດງ. ດອກໄມ້ ດອກຊົວ ຫຼື hoa sua (alstonia scholaris) ອັນອ່ອນໂຍນ ໄດ້ບານສະພຣັ່ງຈາກຕົ້ນໄມ້, ສົ່ງກິ່ນຫອມຫວານ ແລະ ມີເອກະລັກອົບອວນໄປທົ່ວຍ່ານຊຸມຊົນ, ສ້າງແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ກັບນັກສິນລະປິນ ແລະ ນັກດົນຕີ. 

ນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາ ແລະ ຍິງສາວປະກົດຕົວໃນຊຸດ ອາວໃຫຍ (ao dai) – ຊຸດປະຈຳຊາດຫວຽດນາມ ເພື່ອຊອກຫາບ່ອນຖ່າຍຮູບທີ່ງາມທີ່ສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າຂີ່ລົດຖີບຜ່ານໄປມາ ເພື່ອຂາຍຊໍ່ດອກເດຊີສີຂາວ ແລະ ສີເຫຼືອງອັນສົດໃສ. ຝູງນາງແບບ, ນັກຖ່າຍຮູບ, ແລະ ຄົນຂາຍດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທັດສະນີຍະພາບ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງສົດໃສຜ່ານฤດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ຄືກັບນົກເຂດຮ້ອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

Tết Trung Thu ແມ່ນເທດສະການກາງฤດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ບາງຄັ້ງກໍເອີ້ນວ່າ ເທດສະການໄຫວ້ພຣະຈັນ ຫຼື ເທດສະການເດັກນ້ອຍ. ເດັກນ້ອຍຫວຽດນາມລໍຖ້າຕະຫຼອດฤດູຮ້ອນ ເພື່ອໃຫ້ຮອດฤດູກາລຂອງສຽງກອງ, ການເຕັ້ນລຳມັງກອນ, ຂະໜົມ ແລະ ບົດເພງ. 

ທົ່ວປະເທດໃຊ້ເວລາຫຼາຍອາທິດໃນການຈັດງານສະຫຼອງ. ສັນຍານທຳອິດແມ່ນການປະກົດຕົວຂອງຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຫຼິ້ນຊົ່ວຄາວ ແລະ ຮ້ານແຜງລອຍຂາຍໜ້າກາກສີສັນສົດໃສ ແລະ ໂຄມໄຟເຈ້ຍສີແດງ. ຄືກັບພຽງຊົ່ວຂ້າມຄືນ, ແຕ່ລະແຈຂອງຮາໂນ້ຍໄດ້ເປີດຮ້ານຂາຍຂະໜົມໄຫວ້ພຣະຈັນ ທີ່ຕົບແຕ່ງເປັນຮູບຊົງເລຂາຄະນິດຢ່າງປະນີດ ພ້ອມກັບໄສ້ຫວານ ຫຼື ໄສ້ເຄັມຫຼາກຫຼາຍຊະນິດທີ່ໜ້າຄົ້ນຫາ. ຂະໜົມເຫຼົ່ານີ້ມີໄວ້ເພື່ອໄຫວ້ບັນພະບຸລຸດ ຫຼື ແບ່ງເປັນຕອນນ້ອຍໆກິນກັບໝູ່ເພື່ອນ ຄຽງຄູ່ກັບການຈິບຊານ້ຳຮ້ອນໃນຈອກນ້ອຍໆ.

ຝູງເດັກນ້ອຍໃນຊຸດແຟນຊີໄດ້ພາກັນຍຶດເອົາເດີ່ນບ້ານ, ຊອຍຕັນ ແລະ ແຈຖະໜົນ, ໂດຍຖືໂຄມໄຟສີແດງ. ສຽງກອງເລີ່ມດັງຂຶ້ນຢ່າງກັງວົນ, ສົ່ງສັນຍານການມາເຖິງຂອງນັກເຕັ້ນລຳສິງໂຕ. ຊຸດສິງໂຕຂະໜາດໃຫຍ່ປະກົດຕົວຂຶ້ນທ່າາມກາງຝູງຄົນ, ພະລິບພິ້ວດ້ວຍເຈ້ຍ, ພູ່ ຫຼື ຜ້າທີ່ຂຶ້ນຮູບເທິງໂຄງໄມ້ໄຜ່ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວໂດຍນັກກາຍະກຳທີ່ຊ່ອນຢູ່ທາງໃນ. ການເຕັ້ນສິງໂຕມີຄວາມອ່ອນຊ້ອຍແລະໜ້າຢ້ານກົວເປັນໄລຍະ, ການໝຸນຕົວຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ການໂຈມຕີທີ່ແນ່ນອນ ເຊິ່ງເດີນຕາມຈັງຫວະກອງຄືກັບການໂຄດຈິດ. ຕົວລະຄອນຮອງຢ່າງ ອົງເດຍ (Ong Dia) ຫຼື ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງຜືນແຜ່ນດິນ ໄດ້ເພີ່ມຄວາມຕົກຕະຫຼົກ ແລະ ຄວາມມ່ວນຊື່ນໃຫ້ກັບງານ. 

ເນື່ອງຈາກບຼອກທ່ອງທ່ຽວສ່ວນໃຫຍ່ແນະນຳແຕ່ອາຫານທົ່ວໄປເຊັ່ນ ເຟີ ແລະ ເຂົ້າຜັດ, ຈຶ່ງມີນັກທ່ອງທ່ຽວໜ້ອຍຄົນທີ່ຮູ້ວ່າອາຫານໃນຮາໂນ້ຍ - ຫຼື ໃນທົ່ວປະເທດຫວຽດນາມ - ມີຄວາມປ່ຽນແປງຕາມฤດູກາລຫຼາຍປານໃດ. ຂະໜົມໄຫວ້ພຣະຈັນບໍ່ແມ່ນອາຫານພິເສດດຽວຂອງฤດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. ຍັງມີເມນູອາຫານອາກາດເຢັນຫຼາຍຢ່າງທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ເຄີຍຄົ້ນພົບ. 

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງฤດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຢູ່ຮາໂນ້ຍແມ່ນຖືກກຳນົດດ້ວຍການສຸກຂອງໝາກມາກອກຫວຽດນາມ ຫຼື ໝາກ ເຊົາ (sấu). ໝາກໄມ້ນີ້ເປັນທີ່ນິຍົມຫຼາຍຈົນຖືກແຊ່ແຂງ ຫຼື ແຊ່ອີ່ມໃນນ້ຳເຊື່ອມເພື່ອມາກິນແລະດື່ມໄດ້ຕະຫຼອດປີ, ແຕ່ມັນຈະໃຫຍ່ສົມບູນ ແລະ ມີນ້ຳຫຼາຍ, ມີຮົດຫວານຫຼາຍກວ່າສົ້ມຫຼັງຈາກເດືອນກັນຍາ, ແລະ ເປືອກສີຂຽວຂອງມັນຈະປ່ຽນເປັນສີເຫຼືອງທອງເພື່ອຕ້ອນຮັບໃບໄມ້ປ່ຽນສີ. ມັນສາມາດກິນສົດໆໂດຍຈິ້ມເກືອໝາກເພັດ ຫຼື ນ້ຳຕານໝາກເພັດ, ຕົ້ມໃສ່ຜັກບົ້ງເພື່ອເຮັດແກ່ງສົ້ມ, ຫຼື ທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດແມ່ນແແປຮູບເປັນເຄື່ອງດື່ມນ້ຳເຊື່ອມຫວານ ເພື່ອຈິບດື່ມຢ່າງສະບາຍເທິງເກົ້າອີ້ພລາສຕິກຢູ່ຮ້ານແຜງລອຍແຈຖະໜົນ, ພ້ອມກັບຍ້ຽມເມັດຂອງມັນ ແລະ ເບິ່ງฤດູກາລຄ່ອຍໆຜ່ານໄປ.

Cốm – ເຊິ່ງຕ້ອງຈຳແນກໃຫ້ອອກຈາກ “cơm,” ຄຳສັບທີ່ໃຊ້ຮ້ອງເຂົ້າສຸກທົ່ວໄປ – ແມ່ຄຳຮ້ອງເມັດເຂົ້າເມົ່າສີຂຽວ ທີ່ເອົາມາຄົ້ວດ້ວຍໄຟອ່ອນໆ ແລ້ວຕຳໃຫ້ແປບ ເປັນເມັດ ແລະ ເກັດເຂົ້າທີ່ມີລົດຊາດຫວານມັນ. ເຂົ້າເມົ່ານີ້ສາມາດຮັບປະທານໄດ້ຫຼາກຫຼາຍຮູບແບບຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນ: ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຮັບປະທານແບບດ່ຽວໆ ໂດຍຫໍ່ໃນໃບບົວ, ນຳໄປອົບເປັນຂະໜົມເຄັກ, ນຳໄປເຮັດເປັນໄອສະກຣີມ, ໂຣຍເທິງກ້ວຍ, ຫຼື ນຳໄປຕ๋ຸນເປັນຂອງຫວານທີ່ຮ້ອງວ່າ chè…

ຫອຍ ແມ່ນອີກໜຶ່ງວັດຖຸດິບທີ່ສາມາດນຳມາປຸງແຕ່ງເປັນເມນູອາຫານໄດ້ຫຼາກຫຼາຍຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນ. ພວກມັນມີໃຫ້ຮັບປະທານຕະຫຼອດປີ, ແຕ່ຈະອວນດີ ແລະ ສົດທີ່ສຸດໃນຊ່ວງເດືອນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ໄປຈົນຮອດບຸນຕຸດຈີນ (ປີໃໝ່ຫວຽດນາມ). ບໍ່ວ່າຈະເອົາມາຕົ້ມ ຫຼື ຜັດ, ພວກມັນກໍເປັນກັບແກ້ມ “nhậu” ທີ່ດີເລີດສຳລັບການດື່ມ ແລະ ທານຫຼິ້ນກັບໝູ່ເພື່ອນ, ຫຼື ຈະຊຸບເສັ້ນເຂົ້າປຸ້ນຫອຍ (bún ốc) ຮ້ອນໆ ທີ່ຕົ້ມດ້ວຍນ້ຳຊຸບກະດູກໝູ ຫຼື ກະດູກໄກ່.

ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແມ່ນລະດູເກັບກ່ຽວຢູ່ຫວຽດນາມພາກເໜືອ, ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເຂົ້າຖືກປູກຕາມໄຫຼ່ເຂົາ, ແກະສະຫຼັກເປັນນາຂັ້ນໄດທີ່ສວຍງາມຕາ ໂຄ້ງງໍໄປຕາມແອວຂອງເນີນເຂົາ. ໃນຊ່ວງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ນາຂັ້ນໄດເຫຼົ່ານີ້ຈະປ່ຽນເປັນສີເຫຼືອງທອງ ແລະ ຢຽດຍາວໄປຈົນສຸດສາຍຕາ, ເຊິ່ງເປັນການປະສົມປະສານຢ່າງອັດສະຈັນລະຫວ່າງພູມປັນຍາທາງການເກສັດຂອງມະນຸດ ແລະ ທັດສະນີຍະພາບທາງທຳມະຊາດ.

Sa Pa, Ha Giang, Pu Luong, ແລະ Yen Bai ແມ່ນສາມໃນບັນດາເຂດເກສັດຕະກຳທີ່ສວຍງາມຕາທີ່ສຸດຂອງປະເທດ, ເຊິ່ງທຳການເກສັດໂດຍຊຸມຊົນຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍ ໂດຍຫຼາຍຄົນຍັງຄົງນຸ່ງຊຸດປະຈຳເຜົ່າຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ມີວິຖີຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກຊົນເຜົ່າກິງ (Kinh) ເຊິ່ງເປັນຊົນເຜົ່າສ່ວນໃຫຍ່. 

ຮ່າໂນ້ຍ ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບການສຳຫຼວດຫວຽດນາມພາກເໜືອ. ນັກທ່ອງທ່ຽວຜູ້ກ້າຫານສາມາດເຊົ່າມໍເຕີໄຊຂີ່ຜ່ານເສັ້ນທາງພູເຂົາທີ່ອັນຕະລາຍ ເພື່ອຊົມທັດສະນີຍະພາບຂອງຍອດເຂົາ ແລະ ຫຸບເຂົາທີ່ເປີດກວ້າງອອກໄປສູ່ແມ່ໜ້ຳ, ຕາດ, ແລະ ຟາມທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກ. ຈອງທົວທ່ອງທ່ຽວຜ່ານເຂດນີ້ເພື່ອສຳຜັດກັບລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຢູ່ຫວຽດນາມພາກເໜືອຢ່າງປອດໄພ ໂດຍມີໄກ່ດຳເນີນທົວທີ່ມີປະສົບການ ຄອຍໃຫ້ຄວາມຮູ້ແກ່ນັກທ່ອງທ່ຽວກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ, ກຸ່ມຊົນເຜົ່າ ແລະ ວັດທະນະທຳ, ຕະຫຼອດຮອດອາຫານຈານເດັດປະຈຳທ້ອງຖິ່ນ.