ដាណាំងរបស់ខ្ញុំ៖

តើអ្នករំភើបទេដែលបានឃើញការផ្លាស់ប្តូរកំពុងកើតឡើងនៅទីនេះក្នុងទីក្រុងដាណាំង?

ពិតជារំភើបណាស់! ខ្ញុំមានមោទនភាពចំពោះទីក្រុងរបស់ខ្ញុំតាមច្រើនរបៀប។ អ្វីដែលខ្ញុំមានមោទនភាព មិនត្រឹមតែល្បឿននៃការលូតលាស់ និងការអភិវឌ្ឍប៉ុណ្ណោះទេ។ អ្វីដែលខ្ញុំមានមោទនភាពបំផុត គឺមានអ្វីៗដែលពិតជាជារបស់ដាណាំង ដែលមានតែប្រជាជនដាណាំងប៉ុណ្ណោះមាន ហើយពួកយើងរក្សាវាទុក។

តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យដាណាំងខុសពីកន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងប្រទេសវៀតណាម?

វាពិតជាសហគមន៍តូចមួយ ដូចជាភូមិមួយអញ្ចឹង។ មនុស្សមួយចំនួនអាចនឹងយល់ថាធុញទ្រាន់ ដោយសារតែអ្នករាល់គ្នាស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ វាផ្ដល់អារម្មណ៍ស្និទ្ធស្នាល និងកក់ក្តៅដូចនៅផ្ទះដែរ។ អ្នកតែងតែរកវិធីជជែកកម្សាន្តបាន ព្រោះប្រជាជននៅទីនេះរាក់ទាក់ខ្លាំងណាស់។

តើអ្នកយល់យ៉ាងណាចំពោះអាហារនៅដាណាំង?

ពួកយើងនិយាយថា នៅភាគខាងជើង គេញ៉ាំម្ហូបដែលមានស៊ុបច្រើនជាង។ វាឆ្ងាញ់ ប៉ុន្តែរសជាតិគឺស្រាលខ្លាំង។ នៅភាគខាងត្បូង អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងត្រូវញ៉ាំជាមួយទឹកជ្រលក់ ហើយរសជាតិភាគច្រើនគឺផ្អែម។ នៅភាគកណ្តាល ពួកយើងមានចំណែកបន្តិចបន្តួចពីទីក្រុងហូជីមិញ បន្តិចបន្តួចពីហាណូយ ប៉ុន្តែរសជាតិនៅទីនេះគឺខ្លាំង។ ទឹកត្រី កពិ និងទឹកតៅហ៊ូស្អុយរបស់ពួកយើង សុទ្ធតែផ្អាប់ ដូច្នេះក្លិនគឺខ្លាំងមែនទែន។

តើអ្នកគិតថាអ្វីជាអាហារតំណាងឱ្យទីក្រុងដាណាំង?

នៅដាណាំង ម្ហូបពិសេសគឺ mì quảng ដែលប្រែថាគុយទាវក្វាង។ "Quang' គឺជាតំបន់ភាគកណ្តាល 'mi' គឺជាគុយទាវ ដែលមើលទៅស្ទើរតែដូចប៉ាស្តា។ អ្នកញ៉ាំវាជាមួយបន្លែស្រស់ និងទឹកជ្រលក់ខាប់ៗ ជាមួយបង្គា សាច់ជ្រូក និងជួនកាលសាច់មាន់។ អ្វីដែលពិសេសគឺទឹកជ្រលក់។ ច្របល់វាចូលគ្នាទាំងអស់ហើយញ៉ាំ។ ដាក់បន្លែក្រអូបចូលបន្តិច រសជាតិទាំងមូលនឹងផ្លាស់ប្តូរខុសប្លែក។

តើមានហាងកាហ្វេល្អៗណាខ្លះដែលអ្នកណែនាំនៅដាណាំង?

សម្រាប់ហាងកាហ្វេវៀតណាម វាមិនត្រឹមតែជាការភ្លក់រសជាតិកាហ្វេនោះទេ៖ គឺស្ថិតនៅក្នុងបរិយាកាស មនុស្សកកកុញ ក្នុងទិដ្ឋភាពនៃការទស្សនាមនុស្សដើរកាត់។ ខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិជារឿយៗទៅហាងកាហ្វេមួយនៅផ្លូវ 16A Nguyen Chi Thanh។ កន្លែងនោះពិតជាលក្ខណៈក្នុងស្រុកមែនទែន។ គ្រាន់តែជាកាហ្វេចិញ្ចើមផ្លូវប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែពួកគេមានប្រព័ន្ធសំឡេងយ៉ាងល្អ ហើយពួកគេចាក់បទចម្រៀងចាស់ៗទាំងអស់ពីសម័យកាលមាស។ ជួនកាល មនុស្សមកស្តាប់បទចម្រៀង និងនឹកឃើញដល់សម័យមុនៗ។

អ្នកតែងតែរកវិធីជជែកកម្សាន្តបាន ព្រោះប្រជាជននៅទីនេះរាក់ទាក់ខ្លាំងណាស់។

ហាងមួយទៀតដែលតែងតែមានមនុស្សច្រើនគឺ Long Café។ កាហ្វេនៅទីនោះឆ្ងាញ់បំផុត ហើយនៅព្រឹកព្រលឹមនៅពេលអ្នកដើរកាត់ ក្លិនកាហ្វេឈ្ងុយខ្លាំងមែនទែន។ មានស្ត្រីម្នាក់ គាត់តែងតែរៀបចំខ្លួនដូចជាម្ចាស់ក្សត្រី ហើយមកជាមួយប្តីរបស់គាត់។ គាត់តែងតែភ្លឺផ្លេកៗជាមួយកៀបសក់ គ្រឿងអលង្ការ និងត្បូងភ្នែកខ្លា។ គាត់នៅទីនោះរៀងរាល់ព្រឹក ហើយស្លៀកពាក់តាមម៉ូដទាន់សម័យចុងក្រោយបង្អស់។ គាត់ប្រហែលជាអាយុ ៦០ ឆ្នាំ ប៉ុន្តែគាត់មើលទៅដូចជាតារាចម្រៀងល្បី ឬតារាម៉ូដែលវៀតណាមអញ្ចឹង។

តើពួកយើងអាចជួបអ្នកនៅឯណាជារៀងរាល់ថ្ងៃអាទិត្យ?

នៅពេលព្រឹក ខ្ញុំទៅហាងកាហ្វេជាមួយគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិ។ វាជាថ្ងៃអាទិត្យ ដូច្នេះអ្នកអាចចំណាយពេលរាប់ម៉ោងផឹកកាហ្វេ និងជជែកលេងជាមួយមិត្តភក្តិ។ សម្រាប់ពេលថ្ងៃត្រង់ ខ្ញុំនឹងទៅឆ្នេរសមុទ្រ ហើយសម្រាកនៅភោជនីយដ្ឋានល្អមួយ ហែលទឹក និងញ៉ាំគ្រឿងសមុទ្រ។ ជួនកាលខ្ញុំទៅទឹកធ្លាក់ បោះជុំរុំចាប់ពីថ្ងៃត្រង់រហូតដល់ថ្ងៃលិច។

តើអ្វីជាបទពិសោធន៍ដែលមិនអាចរំលងបាននៅដាណាំង?

ពាក្យ ‘di nhau’ ខ្ញុំគិតថាប្រហែលជាបទចម្រៀងជាតិរបស់ពួកយើងនៅដាណាំងហើយ។ អ្នកទៅភោជនីយដ្ឋានល្អមួយ ញ៉ាំអាហារច្រើន ផឹកប៊ីយែរច្រើន និងនិយាយគ្នាយ៉ាងសប្បាយពេញមួយថ្ងៃ។ ពួកយើងមានភោជនីយដ្ឋានគ្រឿងសមុទ្រល្អៗជាច្រើននៅទីនេះ ព្រោះគ្រឿងសមុទ្រស្រស់ៗខ្លាំងណាស់។ 

តើអ្នកទេសចរអាចទទួលយកបទពិសោធន៍ជីវិតក្នុងស្រុកនៅដាណាំងដោយរបៀបណា?

វិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីទស្សនាដាណាំង គឺមិនត្រឹមតែធ្វើរឿងរ៉ាវទេសចរណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ។ ដើរតាមដងផ្លូវ មើលគ្រួសារ អ្នកលក់ដូរ អង្គុយចុះ ហើយផឹកកាហ្វេ។ ស្វែងរកស្រ្តីចំណាស់ក្នុងស្រុកម្នាក់ដែលលក់នំប៉័ង ឬអ្វីមួយ។ សួរគាត់ពីអ្វីមួយ ហើយគាត់នឹងតែងតែរកវិធីប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នក។ ញ៉ាំនំប៉័ង (banh mi) និងផឹកកាហ្វេនៅក្បែរគាត់។ វាពិតជាផ្ដល់អារម្មណ៍ដូចជាអ្នកជាផ្នែកមួយនៃទីនោះអញ្ចឹង។

រឿងមួយទៀតដែលជាទម្លាប់ពិសេសនៅដាណាំង គឺការទៅឆ្នេរសមុទ្រនៅម៉ោង ៤:៣០ ព្រឹក! ខ្ញុំដឹងថាវាព្រលឹមណាស់ ប៉ុន្តែសាកនៅភ្ញាក់ ឬក្រោកពីគេង ហើយទៅមើល។ វា​នៅ​ងងឹត ប៉ុន្តែ​ស្អាត​ណាស់។ ប្រជាជនក្នុងស្រុកជាច្រើនទៅទីនោះ ហាត់ប្រាណ និងហែលទឹក។ វាជាទម្លាប់ធម្មតារបស់ប្រជាជននៅដាណាំងក្នុងការចាប់ផ្តើមថ្ងៃថ្មីរបស់ពួកគេនៅលើឆ្នេរសមុទ្រ។ វាពិតជាអ្វីមួយដែលត្រូវមើល និងទទួលយកបទពិសោធន៍។

តើការដើរកម្សាន្តពេលរាត្រីដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៅដាណាំងគឺជាអ្វី?

និយាយតាមត្រង់ទៅ ខ្ញុំស្រឡាញ់ទីក្រុងរបស់ខ្ញុំ ហើយមានរឿងរ៉ាវគួរឲ្យរំភើបជាច្រើនដែលត្រូវធ្វើ។ សម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំចូលចិត្តរាំ ដូច្នេះការដើរកម្សាន្តពេលរាត្រីដ៏ល្អឥតខ្ចោះ គឺជានិយមន័យនៃការចូលរួមព្រឹត្តិការណ៍រាំនៅបារក្បែរឆ្នេរខ្សាច់។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណាចំពោះការរីកចម្រើនដែលកំពុងកើតឡើងនៅដាណាំង?

វាជារឿងដ៏ល្អ ព្រោះអ្នកបានឃើញខ្លួនឯងលូតលាស់ ហើយការលូតលាស់របស់ខ្ញុំបានកើតឡើងទន្ទឹមគ្នានឹងទីក្រុងនេះ។ ជាពិសេសក្នុងទសវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ វាបានរីកចម្រើន និងលូតលាស់យ៉ាងឆាប់រហ័ស។ វាបានផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុង តាមរបៀបប្លែក និងគួរឲ្យរំភើប។ ដាណាំងគឺជាផ្ទះ ហើយក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ យើងនៅតែបន្តរីកចម្រើនជាមួយគ្នា។

ដើម្បីទទួលយកអារម្មណ៍នៃទីក្រុងដាណាំងពិតប្រាកដ អ្នកត្រូវតែបើកបេះដូងរបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងឃើញពីអត្តសញ្ញាណ និងមន្តស្នេហ៍ដែលទីក្រុងរបស់ខ្ញុំមាន។ វាស្ថិតនៅទីនោះ ឆ្លងកាត់រាល់ការរីកចម្រើន រាល់ជនជាតិដែលបានឆ្លងកាត់ យើងនៅតែមានប្រការខ្លះដែលជារបស់យើងផ្ទាល់។

បន្តដំណើរកម្សាន្តរបស់អ្នកតាមរយៈ #MyVietnam ជាមួយនឹងបទសម្ភាសន៍ក្នុងស្រុកដ៏មានខ្លឹមសារ វីដេអូ និងគន្លឹះធ្វើដំណើរ នៅទីនេះ។